Η Γαλλία βρίσκεται παγιδευμένη σε οικονομικό μετέωρο βήμα, χωρίς προϋπολογισμό και σύντομα, ενδεχομένως, χωρίς κυβέρνηση, καθώς ο πρωθυπουργός, Φρανσουά Μπαϊρούκάλεσε το κοινοβούλιο να διεξαγάγει ψήφο εμπιστοσύνης στις 8 Σεπτεμβρίου.
Η αντιπολίτευση έχει συνασπιστεί και όπως φαίνεται έχει ως στόχο να ρίξει την κυβέρνηση του Φρανσουά Μπαϊρού, λίγους μήνες μετά τον σχηματισμό της μετά τις εκλογές στη Γαλλία.
Την Τρίτη, το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) προστέθηκε στις φωνές διαφωνίας, συμμαχώντας με τους Πράσινους και το ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό.
Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει μια αρνητική ψήφο, ο υπουργός Οικονομικών Έρικ Λομπάρντ δήλωσε δημόσια ότι το να ζητήσει η Γαλλία τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου «είναι ένας κίνδυνος που βρίσκεται μπροστά μας», αναφέρει σε δημοσίευμά το ο Guardian.
Χωρίς τους Σοσιαλιστές, η κεντροδεξιά κυβέρνηση Μπαϊρού δεν μπορεί να επιβιώσει. Και πολλοί οικονομολόγοι συμφωνούν ότι η πτώση του θα πυροδοτήσει περαιτέρω ανησυχία για την υγεία της οικονομίας και των δημόσιων οικονομικών.
Η εικόνα των δημόσιων οικονομικών
Με την πρώτη ματιά, η κατάσταση της Γαλλίας φαίνεται μακριά από το να είναι απελπιστική. Είναι πυλώνας του ευρωσυστήματος. Το χρέος της κυβέρνησης σε σχέση με το ΑΕΠ είναι χαμηλότερο από εκείνο της Ιταλίας, ενώ το κόστος εξυπηρέτησης του ετήσιου χρέους είναι αρκετά χαμηλότερο από του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ωστόσο, ενώ η αναλογία χρέους/ΑΕΠ της Γαλλίας είναι μικρότερη από το 135% της Ιταλίας, η Ρώμη διατηρεί αυστηρό έλεγχο στις ετήσιες δαπάνες της.
Η Ιταλία μπορεί να υποφέρει από χαμηλή ανάπτυξη, αλλά όχι χαμηλότερη από της Γαλλίας· η Κομισιόν μάλιστα προβλέπει βελτίωση του χρόνου και χαμηλό πληθωρισμό. Παράλληλα, το έλλειμμα αναμένεται να μειωθεί από 3,3% φέτος σε 2,9% το 2026, κάτω από το όριο του 3%.
Η Γαλλία, αντίθετα, κλείνει γρήγορα την ψαλίδα με τη γείτονα, καθώς οι προβολές δείχνουν επίμονο ετήσιο έλλειμμα που θα εκτινάξει την αναλογία χρέους/ΑΕΠ από 113% πέρυσι σε πάνω από 120% στο τέλος της δεκαετίας.
Το βάρος του δημόσιου χρέους
Για τους διεθνείς επενδυτές, δεν έχει τόσο σημασία το μέγεθος του χρέους όσο η τροχιά του.
Έτσι, ενώ το κόστος εξυπηρέτησης του γαλλικού χρέους είναι χαμηλό, στο 3,5% για 10ετή ομόλογα (όταν το Ηνωμένο Βασίλειο πληρώνει 4,7%), δεν είναι τόσο χαμηλό όσο της Ιταλίας. Ακόμα και η Ελλάδα υπερέχει της Γαλλίας.
Σύμφωνα με την ΕΚΤ, η Ελλάδα έχει αναλογία χρέους/ΑΕΠ 158%, αλλά πληρώνει μόλις 3,36% για τα 10ετή της ομόλογα.
Οι προειδοποιήσεις του Μακρόν
Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει προσπαθήσει να πείσει τον γαλλικό λαό ότι τα δημόσια οικονομικά χρειάζονται σημαντική «χειρουργική επέμβαση», αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Έχει προειδοποιήσει ενάντια στον εφησυχασμό, λέγοντας ότι «τα χρόνια της αφθονίας τελείωσαν». Ίσως η πιο αντιδημοφιλής του ενέργεια μέχρι στιγμής ήταν η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 έτη, με το επιχείρημα ότι οι αυξημένες συνταξιοδοτικές δαπάνες βαραίνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και στερούν από την οικονομία εργατικό δυναμικό.
Τα σχέδια του Μπαϊρού
Η κυβέρνηση μειοψηφίας του Μπαϊρού σκοπεύει να προχωρήσει περισσότερο. Σχεδιάζει να εξοικονομήσει σχεδόν 44 δισ. ευρώ για να μειώσει το έλλειμμα από το 5,8% του ΑΕΠ το 2023 στο 4,6% το 2026. Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες προτάσεις είναι η κατάργηση δύο δημόσιων αργιών στη Γαλλία.
Η μόνη διαθέσιμη λύση φαίνεται να είναι η αναμόρφωση του προϋπολογισμού ώστε να προσελκυστούν οι Σοσιαλιστές, αν και μήνες πολιτικών συγκρούσεων κάνουν αυτό το ενδεχόμενο να μοιάζει μακρινό.
Από τα «κίτρινα γιλέκα» στους Essentiels
Σε μία περίοδο αναταράξεων, ένα πολιτικό και αγωνιστικό κίνημα για την ανασυγκρότηση της Γαλλίας έκανε την εμφάνισή του. Οι Essentiels όπως ονομάζονται, έχουν σύνθημα «Μπλοκάρουμε τη χώρα» και ετοιμάζουν κινητοποιήσεις στις 10 Σεπτεμβρίου, δύο ημέρες μετά την κρίσιμη για το πολιτικό μέλλον της γαλλικής κυβέρνησης, Ολομέλειας στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση
Το κίνημα φαίνεται να πρωτοεμφανίστηκε στο TikTok, με αντιευρωπαϊκή και εθνικιστική χροιά και γρήγορα φαίνεται πως έγινε γνωστό με την υποστήριξη των «κίτρινων γιλέκων» αλλά και άλλων συλλογικοτήτων όπως το δίκτυο Indignons-nous, που δρα κυρίως μέσω της πλατφόρμας Telegram.
Στον πολιτικό στίβο, η La France insoumise του Ζαν-Λικ Μελανσόν προσυπογράφει το κάλεσμα, βρίσκοντας συμπαράσταση από τους Οικολόγους.
Αντίθετα, η γαλλική Ακροδεξιά κρατά αποστάσεις, αν και σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων της δηλώνει θετικό στη συμμετοχή. Τα μεγάλα συνδικάτα αντιμετωπίζουν την κινητοποίηση με επιφυλακτικότητα, με εξαίρεση το CGT.
Υπενθυμίζεται πως η κυβέρνηση Μπαϊρού κινδυνεύει να γίνει η δεύτερη κυβέρνηση που μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο θα καταρρεύσει στην Γαλλία, καθώς μέχρι στιγμής κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν έχει δηλώσει πως θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης.
newsit