Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου στα Καλάβρυτα, τιμήθηκε η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Μετά το πέρας της Πανηγυρικής Δοξολογίας στο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, ακολούθησε η εκφώνηση του Πανηγυρικού της ημέρας από τον κ. Νικόλαο Παπαδάτο, Ιστορικό, Φιλόλογο, Διευθυντή Επαγγελματικού Λυκείου Καλαβρύτων «Ευσέβιος Κηπουργός».
Ακολουθεί ό λόγος:
Αιδεσιμότατοι, κύριε Δήμαρχε, κύριοι Δημοτικοί σύμβουλοι, κύριοι εκπρόσωποι των υπολοίπων αρχών, κυρίες και κύριοι, αγαπημένα μας παιδιά
Κάθε λαός στο διάβα της ιστορίας έχει να επιδείξει δυό-τρεις κορυφαίες στιγμές. Ετσι και οι Έλληνες υπερηφανεύονται για τους περσικούς πολέμους, το αθάνατο 21 και για την ένδοξη περίοδο που ξεκίνησε την 28η Οκτωβρίου 1940, κορυφώθηκε με την εθνική αντίσταση και τέλειωσε όταν οιΓερμανοί ταπεινωμένοι έφυγαν από την Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου του 1944 χωρίς ούτε στιγμή να καταβάλλουν το αδούλωτο φρόνημα των Ελλήνων
Αυτή την ιστορική περίοδο φέρνουμε στην μνήμη μας όλοι μαζί γεμάτοι ιερή συγκίνηση.
Η ανάμνηση της θυμίζει την ωραιότερη και λαμπρότερη σελίδα στην ιστορία των νεότερων χρόνων.
Ήταν ένα γκρίζο φθινοπωρινό πρωινό όταν τη γαλήνη και την ηρεμία των Έλλήνων τάραξε το βουητό των σειρήνων που ανήγγειλαν πως μια σιδηρόφρακτη Αυτοκρατορία, η φασιστική Ιταλία, πάνοπλη ζητούσε την απαλλοτρίωση της ελευθερίας μας και την υποταγή της πατρίδας.
Το γεγονός τούτο συνέβη σε μία κρίσιμη στιγμή για ολόκληρη την ανθρωπότητα, κάτω από ένα ζοφερό Διεθνή ορίζοντα.
Και όμως η Ελλάδα στάθηκε ακλόνητη, απτόητη, περήφανη, γενναία μπροστά στη θύελλα του φασισμού στέλνοντας πάλι πρώτη το μήνυμα του αγώνα.
Και όταν Μουσολίνι ζήτησε της «γη και ύδωρ»επιτρέποντας στον Ιταλικό στρατό να περάσει από το ελληνικό έδαφος, παραχωρώντας δηλαδή τα κυριαρχικά της δικαιώματα, απάντησε αγέρωχα με ένα νέο «μολών λαβέ», με μια μονάχα λέξη «ΌΧΙ».
Και το όχι αυτό βγήκε από τα στήθη Όλων των Ελλήνων
Ήτανε η αιώνια φωνή της φυλής μας Το αθάνατο ελληνικό πνεύμα που ξεκουραζότανε στις Θερμοπύλες, στο Ζάλογγο, στο Μεσολόγγι, στο Αρκάδι.
Αυτή η αθάνατη δωρική απάντηση κατέπληξε την τρομαγμένη Ευρώπη και έδειξε την ιστορική συνέχεια και συνέπεια του έθνους μας.
Επιβεβαίωσε όπως και άλλοτε πως η Ελλάδα ξεπερνώντας τη φθοροποιό δύναμη του χρόνου, δεν σβήνει, δεν τρομάζει, δεν λυγίζει, δεν υποκύπτει στη βία και στη βαρβαρότητα αλλά μένει ακλόνητη στο μετερίζι των αγώνων και των ακατάλυτων ιδανικών, αιώνιος φύλακας της παγκόσμιας ελευθερίας.
Αυτή ήταν,είναι και θα είναι η μοίρα της Ελλάδας, να υψώνει τρόπαια νίκης,να προσφέρει ολοκαυτώματα και θυσίες, να μεγαλουργεί, να πρωτοστατεί στους αγώνες για κάθε ωραίο και αληθινό. «Ελευθερία και Έλλην ζυμώθηκαν μαζί και τόνα δίχως τάλλο δεν ημπορεί να ζει».
Πραγματικά! Αν για τους άλλους λαούς η ελευθερία είναι μια ανάγκη, για τους Ελληνες είναι πάθος ασίγαστο και απροσμέτρητο που πυρώνει τις καρδιές τους και τους οδηγεί αγόγγυστα στο θάνατο.
Πάντα το αγαθό της ελευθερίας στάθηκε για τους Ελληνες καλύτερο από την ειρήνη των δούλων ακόμα κι αν αυτό στοίχιζε αμέτρητες θυσίες..
Έτσι την αυγή της 28ης Οκτωβρίου, όταν η Ελλάδα δέχτηκε την απρόκλητη και άδικη επίθεση των Ιταλών,όρθωσε αγέρωχα το ανάστημά της και κονταροχτυπήθηκε με το τέρας του φασισμού.
Και στον αγώνα αυτό πήραν μέρος όλες οι εθνικές δυνάμεις.
Ο λαός μας άφησε τα έργα τα ειρηνικά και έτρεξε πρόθυμος στο εθνικό προσκλητήριο.
Μέσα σε λίγες μέρες άρχισε ένας τιτάνιος αγώνας εναντίον της βίας και της τυραννίας.
Όλο το έθνος,γυναίκες ,άντρες, γέροι, νέοι απ όλες τις τάξεις και τα επαγγέλματα αγωνίστηκε καθένας από το πόστο που του έτασσε το εθνικό χρέος για την ευόδωση του αγώνα.
«Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα Θεία είναι η Δάφνη. Μια φορά κανείς πεθαίνει»
Και έτσι μεθυσμένοι με τ αθάνατο κρασί του εικοσιένα οι μαχητές του Σαράντα ρίχνονται στη φωτιά του πολέμου,χαλυβδωμένοι από την πίστη για το δίκιο τους.
Με την ξιφολόγχη ανοίγουν το δρόμο για τη δόξα ψηλά στα βουνά της Αλβανίας.
Η τραυματισμένη Παναγιά της Τήνου ευλογεί τα όπλα τους και η ψυχή όλου του έθνους τους συντροφεύει.
H ιδέα της σωτηρίας θερμαίνει τις καρδιές τους τις κρύες νύχτες του χειμώνα πάνω στα κακοτράχαλα βουνά της Ηπείρου.
Το δυνατό κρύο και η έλλειψη κάθε είδους εφοδίων δεν τους λυγίζουν.
Η δυνατή πίστη για την σκοπιμότητα και την αξία της θυσίας μεθά τους Έλληνες και τους κάνει πάνοπλους και ανίκητους.
Και το αποτέλεσμα δικαιώνει τον ηρωϊκό τους αγώνα.
Κάθε μάχη γίνεται κι ένας θρύλος.
Σε κάθε κορυφή ανεμίζει περήφανο κι ένα φλάμπουρο της τιμής και της δόξας.
Τα Αλβανικά βουνά έγιναν βωμοί της Λευτεριάς μας.
Οι βράχοι έγιναν τρόπαια νίκης όπου με χιόνι ο αγέρας χάραξε το παλαμικό επίγραμμα: «Η μεγαλοσύνη στα έθνη δε μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα»
Και με τη νίκη τους αυτή οι Έλληνες φαντάροι απέδειξαν ότι η αριθμητική υπεροχή και τα όπλα δεν είναι αρκετά για να εξασφαλίσουν τη νίκη.
Το θάρρος και η ανδρεία είναι τα αποτελεσματικότερα όπλα που την εξασφαλίζουν.
Έκπληκτος όλος ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την εξέλιξη των γεγονότων και θεωρεί τη νίκη των Ελλήνων σαν ένα θαύμα.
Και πραγματικά ήταν θαύμα!
Ο μέχρι τότε θεωρούμενος αήττητος στρατός του άξονα συντρίβεται από μια χούφτα Ελλήνες.
Διαλύεται ο μύθος του αήττητου και η θεοποιημένη βία καταρρέει.
Ο πυρσός της Ελληνικής ανδρείας φωτίζει άλλη μια φορά τα σκοτάδια της απελπισίας και της ηττοπάθειας στα οποία είχε βυθιστεί τότε η ανθρωπότητα και βοηθά τους υπόδουλους λαούς να ξαναβρούν τις χαμένες τους ελπίδες και δυνάμεις.
Ο ίδιος ο Τσώρτσιλ ομολόγησε: «Αν δεν υπήρχε η ανδρεία και η γενναιοψυχία των Ελλήνων, δεν γνωρίζουμε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα του Β’ παγκοσμίου πολέμου».
Αλλά και σύσσωμος ο ξένος τύπος και το ραδιόφωνο ασχολήθηκε έντονα με την ελληνική αντίσταση.
Γεμάτος ενθουσιασμό ο Άγγλος στρατηγός Γιάν-Σματς αναφωνεί « Αν άλλοτε λέγαμε ότι οι Έλληνες μάχονται σαν ήρωες, τώρα θα λέμε πως οι ήρωες μάχονται σαν Έλληνες».
Γι όλους αυτούς τους λόγους η σημερινή επέτειος ανήκει στα μεγάλα εκείνα ιστορικά γεγονότα που νικούν το χρόνο και ορθώνονται φωτεινά ορόσημα στο δρόμο των λαών.
Η Ελλάδα δίδαξε με το παράδειγμά της, έστειλε μήνυμα απανταχού της γης: Πως ένας λαός κερδίζει την ελευθερία του με μόνο όπλο την αδάμαστη θέλησή του.
Σε όλον τον πόλεμο του σαράντα δεν υπάρχει λογική. Υπάρχει καρδιά,φλόγα και πάθος ασίγαστο για την ελευθερία.
Απέδειξε ακόμα ο πόλεμος αυτός πως τον ξερόβραχο τούτο δεν τον κατοικούν άνθρωποι φρόνιμοι και πρακτικοί.
Τον κατοικούν άνθρωποι ανήσυχοι και θερμόαιμοι, αθάνατοι ήρωες, άνθρωποι που αποτελούν την εμπροστοφυλακή της παγκόσμιας ελευθερίας, της τιμής και της αξιοπρέπειας.
Η σημερινή επέτειος είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε τώρα που τα σύννεφα του πολέμου μαζεύτηκαν στη γειτονιά μας και απαθείς μαθαίνουμε την ισοπέδωση της Γάζας, τη συστηματική καταστροφή της Ουκρανίας,τον απρόκλητο πόλεμο κατά του Ιράν,την απερίσκεπτη πολιτική των Ευρωπαίων, τα σχέδια των Τούρκων για διαμελισμό του Αιγαίου πελάγους και βρισκόμαστε μπροστά σε θανάσιμες απειλές για το έθνος, ας στρέψουμε ευλαβικά τη σκέψη μας προς όλους αυτούς που πολέμησαν,που αγωνίστηκαν,που αποδείχτηκαν άξιοι απόγονοι ενδόξων προγόνων.
Ας σκύψουμε πάνω από τα ιερά μας χώματα που ποτίστηκαν με αίμα ηρώων για να πούμε και μεις, αν χρειαστεί, ενωμένοι το δικό μας «ΟΧΙ». ΌΧΙ στους πολέμους, όχι στα κηρύγματα μίσους,όχι στο ρατσισμό,όχι στην πατριδοκαπηλία. Ναι στην ειρηνική συνύπαρξη ,ναι στη συναδέλφωση των λαών, ναι αλληλεγγύη των λαών που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας.