Συζητήθηκε σήμερα στη Βουλή η δεύτερη επίκαιρη ερώτηση μου, για το ζήτημα του Οδοντωτού Διακοπτού – Καλαβρύτων, ο οποίος παραμένει σε καθεστώς αναστολής λειτουργίας από τις 12 Μαρτίου 2026, χωρίς κανένα απολύτως χρονοδιάγραμμα επαναλειτουργίας. Δυστυχώς, και αυτή τη φορά, η απάντηση της κυβέρνησης ήταν απογοητευτική, καθώς παρά τις μεγαλοστομίες και τις συσκέψεις, δεν δόθηκε καμία απολύτως ουσιαστική απάντηση στα καίρια ερωτήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία, τους φορείς και τους πολίτες.
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, έθεσα στο επίκεντρο τα αμείλικτα ερωτήματα για τις ευθύνες και τη γεωτεχνική διερεύνηση, απαιτώντας απαντήσεις για τα πορίσματα, τους διαπιστωμένους κινδύνους και τις προτεινόμενες παρεμβάσεις της γεωτεχνικής διερεύνησης που είχε αναθέσει ο ΟΣΕ από το 2024, καθώς και για το εάν έχει διαταχθεί σχετικός τεχνικός και διοικητικός έλεγχος.
Η κυβέρνηση απέφυγε επιμελώς να τοποθετηθεί για τις παραλείψεις και τις ευθύνες του διαχειριστή υποδομής. Παράλληλα, ζήτησα να κατατεθούν τα στοιχεία για το πόσο κοστίζει στο ελληνικό δημόσιο η πολύμηνη ακινητοποίηση του τρένου, συμπεριλαμβανομένων των αποζημιώσεων και των συμβατικών υποχρεώσεων προς τη Hellenic Train.
Αποδείχθηκε περίτρανα ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως χρονοδιάγραμμα, με το όλο ζήτημα να βρίσκεται κολλημένο σε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και εκκρεμότητες, όπως η προσφυγή στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ενώ το κοινωνικό και οικονομικό κόστος για την περιοχή είναι τεράστιο.
Ένα έργο-θαύμα της τεχνολογίας από το 1896 παραμένει πλήρως ακινητοποιημένο, με τους πολίτες και τους φορείς των Καλαβρύτων και του Διακοπτού να αντιμετωπίζονται με εμπαιγμό και γενικόλογες διαβεβαιώσεις περί μέγιστης ασφάλειας. Η επίκληση της ασφάλειας δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την πλήρη έλλειψη σχεδιασμού, πρόληψης και πολιτικής βούλησης.
Θα συνεχίσουμε να πιέζουμε με κάθε διαθέσιμο μέσο μέχρις ότου η κυβέρνηση αφήσει τα λόγια και δώσει επιτέλους καθαρές λύσεις και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.