ΤΟΥ Γ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
Το γεγονός ότι οι παράγοντες των Καλαβρύτων και του Διακοπτού ανησυχούν για την πορεία της επαναλειτουργίας του Οδοντωτού σιδηροδρόµου, διαµαρτύρονται συνεχώς και φωνάζουν παρεµβαίνοντας κάθε µέρα, σηµαίνει δύο πράγµατα: Πρώτον, ότι δεν εφησυχάζουν για τις διαδικασίες που προϋποθέτουν την λειτουργία του τρένου και δεύτερον, ότι είναι άνθρωποι που γνωρίζουν να διεκδικούν το συµφέρον του τόπου τους, µε στόχο τη διαρκή και εξωστρεφή ανάπτυξή του. Εάν θέλουµε να στηρίξουµε αυτή τη δίκαιη προσπάθεια πρέπει πρώτα να αντικρίσουµε κατάµατα τις αλήθειες που αφορούν αυτό το γραφικό τρενάκι. Καταρχήν ας µη γελιόµαστε. Ο Οδοντωτός έπεσε θύµα των Τεµπών ! Δηλαδή οι συχνές βλάβες των συρµών µε τις εικόνες επιβατών να περπατούν πλάι σε γκρεµό, µε τη βοήθεια των ανδρών της ΕΜΑΚ ενίσχυσαν την όποια απαξίωση είχε ίσως ήδη εκφραστεί, γύρω από τη συγκεκριµένη γραµµή. Ήρθαν µετά τα κανάλια και συµπλήρωσαν το κακό κλίµα µε τους αλλεπάλληλους χλευασµούς των συµβάντων και τις βαρύγδουπες εκτιµήσεις για το φόβο νέων Τεµπών! Δυστυχώς σε αυτή τη φάση κανείς δεν υπερασπίστηκε δηµόσια όπως θα έπρεπε τον Οδοντωτό. Να βγει δηλαδή κάποιος στα δελτία ειδήσεων και να διαµαρτυρηθεί για το αυτονόητο: Από πού προκύπτει σύγκριση στοιχείων µεταξύ του µεγαλύτερου σιδηροδροµικού δυστυχήµατος της χώρας για το οποίο ευθύνονται πολίτες και πολιτικοί που σχετίζονται µε το αντικείµενο λόγω ανευθυνότητας και ανικανότητας, µε ένα τρένο ειδικής διαδροµής και ειδικής κατασκευής που κάνει ένα δροµολόγιο 55 λεπτών, 130 χρόνια τώρα µε σύµµαχο αλλά και εχθρό την άγρια φύση; Η σαρκοβόρα αρνητική δηµοσιότητα βρήκε εύκολο θύµα και τον Οδοντωτό !
Αντί να υπάρξουν άµεσα όλες οι ενέργειες επαναπροσδιορισµού των συνθηκών λειτουργίας της γραµµής, αφέθηκε το θέµα σε ένα τοπικό µηχανισµό επίβλεψης προβληµάτων, που αποδείχθηκε µάλλον ανεπαρκής. Μετά ακολούθησε η πονηριά της ελληνικής επαρχίας, που εµπλέκει τη δικαιοσύνη για προφανείς λόγους εντυπώσεων, χωρίς να υπολογίζει τις πιθανές επιπτώσεις.
Όταν η δικαιοσύνη όπως όφειλε, ζήτησε εξηγήσεις από το αρµόδιο Υπουργείο για όλα όσα περιέγραφε η µηνυτήρια αναφορά, ο Υπουργός έκανε αυτό που έπρεπε. Σταµάτησε τη λειτουργία της γραµµής προσωρινά, µέχρι να υπάρξει πλήρης και οριστική η παρέµβαση της πολιτείας, για την ασφαλή και βιώσιµη πορεία της. Ας σκεφθούµε τι θα γινόταν εάν το κράτος δια του Υπουργού αγνοούσε την παρέµβαση της δικαιοσύνης. Θα φώναζαν όλοι τότε ότι την γράφει στα παλιά του τα παπούτσια, αδιαφορώντας για τη ζωή των πολιτών και για την ασφάλειά τους. Όλη µέρα θα ακούγαµε στα δελτία ειδήσεων την ίδια επωδό : «Θα θρηνήσουµε νέα Τέµπη στα Καλάβρυτα». Και άλλα παρόµοια τέτοια. Και τι πρέπει να κάνουµε λοιπόν τώρα; Να καθίσουµε µε τα χέρια σταυρωµένα και να περιµένουµε τη µοίρα του Οδοντωτού; Όχι βέβαια. Χρειάζεται και η φωνή και οι συγκεντρώσεις και οι ενέργειες φορέων και πολιτών για να επιταχυνθούν όλες οι διαδικασίες που έχουν δροµολογηθεί για ένα µόνο σκοπό: Την ασφαλή και απρόσκοπτη επαναλειτουργία της γραµµής. Όποιος πιστεύει ότι πρέπει να τραβήξει το δικό του δρόµο ξεχωριστά από τη σύσσωµη κινητικότητα φορέων και πολιτών για το θέµα, το µόνο που θα καταφέρει είναι να δώσει άλλοθι σε πιθανές παρασκηνιακές σκέψεις περαιτέρω απαξίωσης της συγκεκριµένης σιδηροδροµικής διαδροµής. Εδώ και 8 χρόνια δεν είµαστε µόνοι µας στο συγκοινωνιακό έργο σταθερής τροχιάς στην Ελλάδα. Δυστυχώς έχουνε εµπλακεί πάρα πολλοί παράγοντες και πάρα πολλά συµφέροντα, εντός και εκτός της χώρας. Όλοι µαζί διεκδικούµε την ταχύτερη δυνατή ολοκλήρωση των διαδικασιών για την επαναλειτουργία του Οδοντωτού όπως έχουν διατυπωθεί και συµφωνηθεί. Μόνον έτσι επιτυγχάνεται ο σκοπός και η ουσία και δεν επιτρέπουµε να υπάρξει σκέψη και χώρος για οτιδήποτε άλλο…..