Την Κυριακή 5 Ιουλίου 2026, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καλαβρύτων, στις 9.30 το πρωί τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και στη συνέχεια κατάθεση στεφάνων στο μνήμα του Ηρακλή Πετιμεζά.
Στο μνημόσυνο παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Καλαβρύτωνκ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος, Αντιδήμαρχοι, πολιτευτές εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων, απόγονοι του Ηρακλή Πετιμεζά, η Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και του Μορφωτικού Ιδρύματος Μαρία Αντωνιάδου, και μέλη της ΕΣΗΕΑ και του Μορφωτικού Ιδρύματος.
Ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Καλαβρύτων Πρωτοπρεσβύτερους πατήρ Κωνσταντίνος Μητρόπουλος αφού εξέφρασε τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Ιερωνύμου εξήρε το ήθος και το μεγαλείο του Ηρακλή Πετιμεζά που υπήρξε συνεχιστής μιας μεγάλης και ιστορικής οικογενείας, ενός ανθρώπου που μέχρι το τέλος της ζωής του είχε μιλούν ακέραιη σκέψη. Με διαρκή την αγωνία του για την πορεία και το μέλλον του τόπου. Έναν αληθινό ευπατρίδη της Δημοσιογραφίας και της Πολιτικής που τίμησε με τη στάση, τη διαδρομή, την ευγένεια και τη μόρφωση του το δημοσιογραφικό λειτούργημα και τιμήθηκε απ’ αυτό.
Εν συνεχεία τελέστηκε τρισάγιο στο Ιστορικό Κοιμητήριο Καλαβρύτων όπου βρίσκεται ο τάφος του και ακλούθησε κατάθεση στεφάνων. Τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και ακούστηκε ο Εθνικός Ύμνος.
Ο Ηρακλής Πετιμεζάς έφυγε απ’ τη ζωή στις 15 Ιουλίου 1998, σε ηλικία 95 ετών.
Ο Ηρακλής Πετιμεζάς ήταν γόνος της μεγάλης οικογένειας των Αγωνιστών του 1821. Γεννήθηκε το 1903. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση. Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΕΔΕΣ. Το 1942 συγκρότησε την ομάδα «Νικήτας». Τον Μάρτιο του 1944 συνελήφθη και βασανίστηκε απ’ τις δυνάμεις Κατοχής.
Μετά την απελευθέρωση τοποθετήθηκε πρώτος Γενικός Διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας, ενώ από τις 22 Νοεμβρίου 1945 έως τις 7 Μαρτίου 1946 διετέλεσε Υπουργός Τύπου και Πληροφοριών στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη.
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες.
Σπουδαίο υπήρξε και το συγγραφικό του έργο, με δημοσιεύσεις πολιτικών και κοινωνικών μελετών. Έγινε μέλος της ΕΣΗΕΑ με την πτώση της Χούντας και είχε τιμηθεί με το βρετανικό μετάλλιο ανδρείας και άλλες διακρίσεις.
Μετά τον θάνατό του στις 15 Ιουλίου 1998, η κινητή και ακίνητη περιουσία του περιήλθε στην ΕΣΗΕΑ και στον Δήμο Καλαβρύτων. Επιπλέον, το πλούσιο προσωπικό και οικογενειακό του αρχείο παραχωρήθηκε στην ΕΣΗΕΑ, στο Μουσείο Μπενάκη και στα Γενικά Αρχεία του Κράτους.
