Στο Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος φυλάσσεται η μνήμη και η ψυχή μας, φυλάσσεται η ίδια η ταυτότητα μας, μιας και Καλάβρυτα χωρίς Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος δεν μπορούν να υπάρξουν.
Αυτό επεσήμανε ο Δήμαρχος Καλαβρύτων Θανάσης Παπαδόπουλος κατά τον χαιρετισμό του στα εγκαίνια της Έκθεσης «Από το Σκοτάδι στο Φως: Αντικείμενα και μνήμες του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος» που έγιναν το βράδυ του Σαββάτου στο Αρχοντικό της Παλαιολογίνας στα Καλάβρυτα.
Η Έκθεση που οργανώνεται απ’ το Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος εντάσσεται στις «Ημέρες Μνήμης» για τα 82 χρόνια απ’ τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 1943 και περιλαμβάνεται στις δράσεις για την συμπλήρωση 20 χρόνων απ’ την ίδρυση του Μουσείου.
Στην Έκθεση -η οποία θα παραμείνει ανοικτή έως τις 6 Φεβρουαρίου 2026, μ’ ελεύθερη είσοδο- παρουσιάζονται επιλεγμένα αυθεντικά αντικείμενα από τις συλλογές του Μουσείου τα οποία καλύπτουν ένα χρονικό εύρος που ξεκινάει από τα προπολεμικά χρόνια, συνεχίζει με την περίοδο της Κατοχής και καταλήγει στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Στον χαιρετισμό του ο Δήμαρχος Καλαβρύτων αφού συνεχάρη τον Πρόεδρο Θεόδωρο Χαμακιώτη αλλά και τα στελέχη του Μουσείου υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι το Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος είναι το «Σπίτι των Ηρώων μας, εκεί είναι και η παρακαταθήκη τους. Μια παρακαταθήκη που δεν περιορίζεται σε γεωγραφικά όρια, δεν ανήκει στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη, αλλά έχει παγκόσμιο, έχει οικουμενικό και πανανθρώπινο χαρακτήρα, όπως οικουμενικές και πανανθρώπινες είναι οι αξίες και οι αρχές που συνθέτουν αυτή την ιερή κληρονομιά».
Και επεσήμανε ότι «ειδικά για εμάς που μεγαλώσαμε στις πρώτες δεκαετίες μετά το Ολοκαύτωμα, που ακούγαμε σε κάθε οικογενειακή συγκέντρωση και σε κάθε συνάθροιση αφηγήσεις που ως αφετηρία τους είχαν το Ολοκαύτωμα, την καταστροφή, την απώλεια αγαπημένων προσώπων, το τραύμα, την φρίκη, την κόλαση του πολέμου, τον θρήνο και το πένθος, σε όλους εμάς το Μουσείο μιλά μ’ έναν τρόπο πολύ γνώριμο και πολύ οικείο. Μας θυμίζει τον πόνο και τον τραύμα, μας θυμίζει την απώλεια αλλά την ίδια στιγμή όλα αυτά τα θεραπεύει, τα καταπραΰνει και τα μετατρέπει σε μεγάλη δύναμη».
Η έκθεση που ανοίγει απόψε, πρόσθεσε ο κ. Παπαδόπουλος, χωρίζεται σε έξι θεματικές ενότητες και φιλοξενεί αυθεντικά αντικείμενα που το καθένα τους έρχεται να υπογραμμίσει και μια πτυχή της ιστορικής πραγματικότητας πριν, κατά την διάρκεια και μετά το Ολοκαύτωμα.
Και τόνισε: «Θα δούμε αντικείμενα απ’ το εσωτερικό ενός τυπικού σπιτιού πριν το ξέσπασμα του πολέμου. Αντικείμενα όπως σερβίτσια, κηροπήγια, ραπτομηχανές, τραπεζομάντιλα, στέφανα γάμου, δηλαδή κομμάτια από εικόνες μιας κανονικής και ανέφελης καθημερινότητας που θα κρατήσει μέχρι την εισβολή των Γερμανών. Αυτή η καθημερινότητα που βίαια συντρίβεται όταν εμφανίζονται οι δυνάμεις των ναζί, έρχεται να υπογραμμίσει ακόμα περισσότερο τις επιπτώσεις που προκάλεσε ο όλεθρος του πολέμου. Ο όλεθρος που αποτυπώνεται στην επόμενη ενότητα της έκθεσης, στην ενότητα για το Ολοκαύτωμα».
Στην ενότητα για το Ολοκαύτωμα ο επισκέπτης μπορεί να δει μια στρατιωτική στολή της εποχής, σφαίρες και κάλυκες απ’ τον Τόπο Εκτέλεσης αλλά και ένα αντίτυπο της Καινής Διαθήκης που καμένο βρέθηκε στην Αγία Λαύρα μετά τη φωτιά που έβαλαν στο μοναστήρι οι Γερμανοί την επόμενη μέρα του Ολοκαυτώματος.
Η έκθεση αναφέρεται φυσικά και στην «Επιχείρηση Καλάβρυτα». Εκτίθεται δε και το αυθεντικό έγγραφο που καταγράφει τον τελικό απολογισμό της και επίσης εκτίθενται αντικείμενα και σκεύη καθημερινής χρήσης του στρατού Κατοχής.
Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η ενότητα που αναφέρεται στο μετά της καταστροφής. Στην ανοικοδόμηση των Καλαβρύτων αλλά και στον ανεκτίμητο ρόλο του Ερυθρού Σταυρού.
Χαρακτηριστικά, εκτίθενται στολή Σαμαρείτισσας του Ερυθρού Σταυρού, μετάλλια του Ερυθρού Σταυρού, φωτογραφίες του 1949 απ’ την περιοχή των Καλαβρύτων. Επιπλέον, υπάρχει πληροφοριακό υλικό για την ενημέρωση του κοινού με την ιστορία της οργάνωσης στην Ελλάδα κ.α.
