Εξήντα δύο χρόνια συµπληρώνονται φέτος από την ηµέραπουεπιστράφηκε στην πόλη όπου έζησε, δίδαξε και βρήκε µαρτυρικό θάνατο ο Πρωτόκλητος των Αποστόλων και Πολιούχος των Πατρών, Άγιος Ανδρέας. Το ερχόµενο Σαββατοκύριακο θα λάβουν χώρα οι λαµπρές θρησκευτικές εκδηλώσεις, µε σηµείο αναφοράς τον Ιερό Ναό του Πολιούχου µας, αλλά και την πλατεία Τριών Συµµάχων, όπου, πριν από 62 ολόκληρα χρόνια, ο πατραϊκός λαός µε συγκίνηση υποδεχόταν το σπουδαίο πνευµατικό της θησαυρό.
Ήταν Σάββατο 26 Σεπτεµβριου του 1964, όταν, συνοδεία αντιπροσωπειας του Βατικανου, η Τιµία Κάρα του Αποστόλου Ανδρέα έφτασε από την Ιταλία στο αεροδροµιο του Αραξου και στη συνέχεια στην αχαϊκή πρωτεύουσα, καταγράφοντας ένα ιστορικό γεγονός, όχι µόνο για την τοπική Εκκλησία, αλλά και για την πατραϊκή κοινωνία ευρύτερα. O τότε Μητροπολίτης Πατρών, κυρός Κωνσταντίνος (Πλατής) παρέλαβε από τον Πάπα Παύλο ΣΤ’ την Αγία Κάρα, παρουσία της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας της χώρας, των αρχόντων του Νοµού και της πόλης. Χιλιάδες πιστοί είχαν κατακλύσει την πλατεία Τριών Συµµάχων και τους δρόµους, για να υποδεχθούν το ιερό λείψανο, ραίνοντας µε µύρα και ροδοπέταλα τον Άγιο, που επέστρεφε και πάλι στην πόλη του µαρτυρίου Του, µετά από 500 και πλέον χρόνια. Η συγκίνησή τους ήταν απερίγραπτη και τα δάκρυα χαράς συνόδευαν το γεγονός.
Το αίτημα για την Επανακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέα είχε υποβληθεί στον Πάπα Παύλο ΣΤ’ από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα κι έγινε δεκτό. Είχε προηγηθεί η ιστορική τους συνάντηση στα Ιεροσόλυμα (1963), αλλά και μετέπειτα συναντήσεις των δύο Προκαθημένων της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας, στην Κωνσταντινούπολη και τη Ρώμη, και αποφασίστηκε η επιστροφή στην Ελλάδα ιερών λειψάνων, που για αιώνες φυλάσσονταν στη Δύση.
Ανάμεσα στα λείψανα, που επιστράφηκαν στον τόπο προέλευσής τους, ήταν η Κάρα του Αποστόλου Ανδρέα (1964), το Σκήνωμα του Σάββα του Ηγιασμένου (1965), η Κάρα του Αγίου Τίτου (1966), μέρος των λειψάνων του Αγίου Ισιδώρου στη Χίο (1967), του Αγίου Κυρίλλου (1974) και του Αγίου Δημητρίου (1980).
Ο Πάπας Παύλος ΣΤ’ ανακοίνωσε επίσημα την απόφασή του για επιστροφή της Κάρας του Πρωτοκλήτου στην Πάτρα, κατά τη διάρκεια εργασιών του Ιερού Κολεγίου των Καρδιναλίων (23/6/1964). Στην ομιλία του τόνισε πως κύριο μέλημά του υπήρξε η συνέχιση του έργου της Β’ Βατικανής Οικουμενικής Συνόδου, συνδέοντας, έτσι, την ενέργεια της επαναφοράς με τις αποφάσεις της Συνόδου.
Ο Ποντίφικας ανέφερε, επίσης, πως η Κάρα θα μεταφερόταν στην Πάτρα με ειδική αντιπροσωπεία, αφού πρώτα γινόταν αντικείμενο προσκυνήματος από τους 2.000 και πλέον Ρωμαιοκαθολικούς επισκόπους, που θα μετέβαιναν στο Βατικανό, επ’ ευκαιρία της έναρξης της Γ’ Συνόδου του Οικουμενικού Συμβουλίου (Σεπτέμβριος 1964).
Η παραμονή της Κάρας του Αγίου Ανδρέα διήρκεσε εκτός Πατρών 504 χρόνια (1460-1964).
Έως τη στιγμή της επαναφοράς της στην αχαϊκή πρωτεύουσα, η χρυσή λειψανοθήκη του Αποστόλου Ανδρέα δεν ήταν κενή. Περιείχε ένα μικρό κομμάτι από το δάκτυλο του Πρωτοκλήτου, το οποίο είχε προσφέρει, τον Νοέμβριο του 1847, ένας Ρώσος ευγενής, ο Ανδρέας Μουραβιέφ.
Εκατό χρόνια αργότερα (1957), ο Θεόκλητος, τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών (και πρ. Μητροπολίτης Πατρών), προσέφερε άλλο ένα μικρό κομμάτι δακτύλου.
Όλα αυτά τα χρόνια που η Τιμία Κάρα του Αποστόλου Ανδρέα βρίσκεται στην Πάτρα χαρίζει ευλογία και χάρη στην πόλη και όχι μόνον και αποτελεί πόλο έλξης προσκυνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, που υποκλίνονται με δέος και συγκλονισμό στο πανίερο θησαύρισμα.