ΤΗΣ Καλυψούς Κανελλοπούλου
«Πρέπει να δέσουμε μια πέτρα στον λαιμό μας αν συνεχιστεί όλο αυτό και δεν λυθεί το θέμα με το χρέος» είναι τα λόγια που ξεστομίζουν πολλοί εργαστηριακοί γιατροί, λόγω της απόγνωσής τους με την κατάσταση στον ΕΟΠΥΥ. Ο λόγος φυσικά για το μέτρο των clawbacks, των αναγκαστικών επιστροφών χρημάτων προς το κράτος, που έχει μετατραπεί σε μόνιμο μηχανισμό επιβάρυνσης των ιδιωτών γιατρών, που διατηρούν δικό τους μικροβιολογικό ιατρείο. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένα μεγάλο και δυσβάσταχτο πολλές φορές χρέος, που καθιστά όνειρο θερινής νυκτός τη δυνατότητα συνταξιοδότησης.
Όπως επιβεβαίωσε η Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας και Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας Άννα Μαστοράκου, τόσο στην Αχαΐα και τη Δυτική Ελλάδα όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο, χιλιάδες επιστήμονες –περίπου 8 στους 10- που ασκούν επί σειρά ετών το ιατρικό επάγγελμα, δεν μπορούν να βγουν σε σύνταξη. Παγιδεύονται σε έναν φαύλο κύκλο εργασίας χωρίς ορίζοντα ξεκούρασης και αξιοπρεπούς αποχώρησης από το επάγγελμα. Γίνονται επί της ουσίας «όμηροι» χρεών για τα οποία δεν ευθύνονται, ακόμη και μετά το πέρας του 70ου έτους της ηλικίας τους.
Αρχικά, αξίζει να διευκρινιστεί πως το μέτρο του clawback εφαρμόζεται από τα έτη των μνημονίων, και συγκεκριμένα από το 2013 ως προσωρινή λύση για τον έλεγχο της υπερβάλλουσας δαπάνης στον ΕΟΠΥΥ, αλλά στην πράξη έχει καταστεί ένα μόνιμο και ανελαστικό εργαλείο περικοπής. «Επί της ουσίας, τα μικρά διαγνωστικά κέντρα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες υποχρεώσεις τους, και οδηγούνται πλέον στο λουκέτο. Παρά την έξοδο από τα μνημόνια, καταχρηστικά παρατείνεται η εφαρμογή του μέτρου clawback που οδηγούν στην οικονομική εξαθλίωση τα εργαστήρια τονίζουν πολλοί ιατροί της Πάτρας.
Άννα Μαστοράκου,, Πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας και Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας
«Συνεχίζουν να εργάζονται, ενώ συνταξιοδοτήθηκαν»
Όπως ξεκαθαρίζει στον «Νεολόγο» ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαστηριακών Ιατρών (Π.Ο.ΕΡΓ.Ι.) Φώτης Χατζηδημητρίου, «πιστεύαμε ότι θα ξεμπερδεύαμε με το μέτρο αυτό αλλά όλο έπαιρνε παρατάσεις. Έτσι, φτάσαμε στο να γίνει το claw back νόμος του κράτους και έσοδο του προϋπολογισμού μας. Δηλαδή ο προϋπολογισμός παίρνει 20.000.000 από τους μικροβιολόγους κάθε χρόνο. Πλέον, εμείς χρωστάμε στον ΕΟΠΥΥ και όχι ο ΕΟΠΠΥ σε εμάς.
Αυτό είναι παγκόσμιο παράδοξο. Το κράτος μας δημιουργεί ένα χρέος το οποίο δεν διαγράφεται και αν πεθάνουμε, πάει στα παιδιά μας. Δεν δανειστήκαμε, δεν ζητήσαμε ποτέ λεφτά από τον ΕΟΠΥΥ. Πρόκειται για ένα τεχνητό χρέος. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί εξ όσων διατηρούν εργαστήρια να τα κλείνουν, να φεύγουν στο εξωτερικό ή να τα βγάζουν πέρα με το ζόρι. Υπάρχουν πάρα πολλοί ιατροί που έχουν ξεπεράσει τα 70 και συνεχίζουν να εργάζονται. Η κυβέρνηση το καλοκαίρι ψήφισε να διαχειρίζεται τα του ΕΟΠΥΥ μια εισπρακτική εταιρεία και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει αυτό στην Ελλάδα. Πολλοί συνάδελφοί μου που βγήκαν σε σύνταξη εξακολουθούν να δουλεύουν».
Ακόμη, προσθέτει: «Εδώ και δύο χρόνια δίνουμε έναν σοβαρό αγώνα, γιατί έχουμε οργανωθεί σε Ενώσεις και Ομοσπονδία. Πλέον έχουμε μια καλή διαπραγμάτευση με τον ΕΟΠΠΥ και τον υπουργό κ. Γεωργιάδη, ο οποίος γνωρίζει το πρόβλημα».
Φώτης Χατζηδημητρίου, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαστηριακών Ιατρών (Π.Ο.ΕΡΓ.Ι.)
«Είναι ανήθικο…»
Από πλευράς του, ο ειδικός σύμβουλος της Π.Ο.ΕΡΓ.Ι., Παύλος Θωμαΐδης, αναφέρει για το φλέγον ζήτημα στον «Νεολόγο»: «Αυτό όπως καταλαβαίνετε είναι ανήθικο γιατί αφορά τα δεδουλευμένα μας. Οι εξετάσεις που εκτελούμε είναι περισσότερες από αυτές που μπορεί να καλύψει το ταμείο με τον προϋπολογισμό».
Πάρα πολλοί συνάδελφοί μου, οι οποίοι αν έχουν πάρει ήδη τη σύνταξη, ένα μέρος της σύνταξής τους, αν όχι ολόκληρη, το δίνουν επί της ουσίας στην αποπληρωμή του τεχνητού χρέους. Σε συνάντηση που είχαμε την προηγούμενη εβδομάδα με την Διοικήτρια και Πρόεδρο του Δ.Σ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Θεανώ Καρποδίνη, μας είπε ότι ο πρωθυπουργός έχει ενημερωθεί για το πρόβλημα. Ήδη δύο γνωστοί μου που έχουν μικροβιολογικά εργαστήρια, τα έκλεισαν λόγω αυτού. Ακόμη, υπάρχουν περιπτώσεις συναδέλφων που πέθαναν και το χρέος πήγε στα παιδιά τους.
Είναι ανήθικο και επαχθές άνθρωποι να μην μπορούν να πάρουν τη σύνταξή τους. Έχουν υπάρξει στο παρελθόν αντιδράσεις αλλά λόγω της πολυμορφίας των κέντρων, οι αντιδράσεις αυτές δεν ήταν ποτέ επαρκείς για να κινητοποιήσουν την Κυβέρνηση και να εξετάσει πιο σοβαρά το πρόβλημά μας. Μέχρι τώρα δεν έχει γίνει κάτι αποδεκτό σε επίπεδο Δικαστηρίου».
Το μέλος του ΔΣ της Π.Ο.ΕΡΓ.Ι. Ιωάννης Θωμόπουλος, διατείνεται ότι έχει βγει σε σύνταξη αλλά ο ΕΟΠΥΥ τον «ληστεύει». «Εμείς επιβιώνουμε με “δανεικά” από τον ΕΟΠΠΥ. Εγώ έχω συνταξιοδοτηθεί μεν εδώ και έναν χρόνο, αλλά συνεχίζω να δουλεύω. Αντί να παίρνω λεφτά από τη δουλειά μου, δίνω λεφτά. Για το σπίτι μας, στο τέλος του μήνα, δεν μένει τίποτα από τα δεδουλευμένα».
Παύλος Θωμαΐδης, ειδικός σύμβουλος της Π.Ο.ΕΡΓ.Ι.
«Κινδυνεύω να χάσω το πατρικό μου σπίτι»
Τέλος, η Δήμητρα Μαυρομμάτη, που διατηρεί δικό της μικροβιολογικό εργαστήριο, εξηγεί: «είμαι μια από τις περιπτώσεις ιατρών που δεν μπορούν να συνταξιοδοτηθούν και έχω φτάσει πλέον στο 71ο έτος της ηλικίας μου.
Συνεχίζομαι να εργάζομαι κανονικά παρά το ότι ξεπέρασα τα 70, γιατί αδυνατώ να συνταξιοδοτηθώ λόγω του χρέους μου στον ΕΟΠΥΥ. Πρόκειται για ένα χρέος για το οποίο δεν ευθύνομαι εγώ ούτε κανένας συνάδελφός μου. Κάθε μήνα τα χρήματα που παίρνουμε είναι λιγότερα από τα μισά από αυτά που δουλεύουμε.
Προσωπικά, το δικό μου κονδύλι ανέρχεται στα 230.000 ευρώ. Αν πάθω κάτι, τα χρέη μου θα μεταφερθούν στους κληρονόμους μου εφόσον κάνουν αποδοχή της κληρονομιάς. Υπάρχει περίπτωση λόγω του χρέους αυτού να μου πάρουν ακόμη και το πατρικό μου σπίτι. Όλοι εμείς, αν δεν βρεθεί μια λύση σε όλο αυτό, θα πρέπει να βάλουμε μια πέτρα στον λαιμό μας».
Δήμητρα Μαυρομμάτη, ιδιοκτήτρια μικροβιολογικού εργαστηρίου
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νεολόγος*