Στη συνέχιση της στήριξης του πρωτογενούς τομέα, με ταυτόχρονη επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και των παρεμβάσεων για αγρότες, κτηνοτρόφους και αλιείς, εστίασε η τ. Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Βουλευτής ΝΔ Αχαΐας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, κατά την τοποθέτησή της στην Ολομέλεια της Βουλής επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Αχαΐα και στην ενίσχυση των ανθρώπων της παραγωγής που δοκιμάστηκαν από την ευλογιά των αιγοπροβάτων και τις συνέπειές της. Μίλησε για τις αποζημιώσεις στους κτηνοτρόφους που έχασαν ζωικό κεφάλαιο και εισόδημα, την κάλυψη μέρους του αυξημένου κόστους των ζωοτροφών, τη στήριξη των παραγωγών μηδικής, αλλά και τις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ για ζημιές στη φυτική και ζωική παραγωγή.
Παράλληλα, στάθηκε στις σημαντικές αλλαγές που προχωρούν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, με στόχο την πλήρη διαφάνεια, ουσιαστικούς ελέγχους και οι αγροτικές ενισχύσεις να καταλήγουν στους πραγματικούς δικαιούχους.
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία της Χριστίνας Αλεξοπούλου:
Κύριε Υπουργέ,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στον «Οικονομικό» του Ξενοφώντα, η γεωργία περιγράφεται ως «μήτηρ και τροφός» των άλλων τεχνών. Μια φράση αιώνων που συμπυκνώνει μια διαχρονική αλήθεια: όταν η γη παράγει, δημιουργείται γύρω της ένας ολόκληρος οικονομικός κύκλος και κρατούνται ζωντανές οι τοπικές κοινωνίες.
Με αυτή την αφετηρία, η σημερινή συζήτηση έχει ευρύτερη πολιτική σημασία και ξεπερνά τα όρια του πρωτογενούς τομέα. Αφορά, αφενός, κάθε επαγγελματία που συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με την παραγωγή και, αφετέρου, στην ίδια την ελληνική περιφέρεια και στη δυνατότητά της να παράγει, να δημιουργεί και να κρατά τους ανθρώπους της στον τόπο τους.
Ας δεχθούμε, καταρχάς, μια βασική παραδοχή. Ο αγροτικός κόσμος έχει βρεθεί αντιμέτωπος με διαδοχικές και ιδιαίτερα έντονες δοκιμασίες τα τελευταία χρόνια.Πανδημία, ενεργειακή κρίση, αύξηση του κόστους παραγωγής, ακραία καιρικά φαινόμενα, φυσικές καταστροφές και, στη συνέχεια, σοβαρές ζωονόσοι. Η ευλογιά των αιγοπροβάτων έπληξε χιλιάδες κτηνοτρόφους και οδήγησε στη θανάτωση εκατοντάδων χιλιάδων ζώων. Στην Αχαΐα γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτή η δοκιμασία.
Ωστόσο, μέσα σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον που αλλάζει διαρκώς, η Πολιτεία οφείλει να έχει αντανακλαστικά, σχέδιο και, κυρίως, τη δυνατότητα να παρεμβαίνει.
Εδώ συναντώνται η οικονομική με την κοινωνική πολιτική. Μια οικονομία, όπως είναι σήμερα αυτή της Ελλάδας, που αναπτύσσεται σταθερά και διατηρεί τη δημοσιονομική της ισορροπία, επιστρέφει με συνέπεια το μέρισμα της ανάπτυξης στους πολίτες. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί τα περιθώρια που απαιτούνται για τις έκτακτες ανάγκες. Για την προστασία της κοινωνίας στη δύσκολη στιγμή.
Και επειδή η συζήτηση πρέπει να γίνεται με στοιχεία, ας κρατήσουμε κάποια από αυτά: μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026 καταβλήθηκαν πανελλαδικά 1 δισεκατομμύριο 126 εκατομμύρια ευρώ σε αγροτικές ενισχύσεις, πάνω μάλιστα από τον αρχικό προγραμματισμό. Σε αυτά προστίθενται οι αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ και οι έκτακτες παρεμβάσεις για τις ζωονόσους. Παράλληλα, παραμένουν σε ισχύ τα μέτρα που μειώνουν το κόστος παραγωγής: φθηνότερο αγροτικό ρεύμα, επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο στην αντλία, μειωμένος ΦΠΑ στα λιπάσματα και στις ζωοτροφές.
Στην Αχαΐα, αυτή η στήριξη έχει πολύ συγκεκριμένο αποτύπωμα. Οι κτηνοτρόφοι που χτυπήθηκαν από την ευλογιά στηρίχθηκαν για την απώλεια του ζωικού τους κεφαλαίου και του εισοδήματός τους. Υπήρξε ενίσχυση για το αυξημένο κόστος των ζωοτροφών, ενώ οι παραγωγοί μηδικής εντάχθηκαν σε ειδική στήριξη λόγω των περιορισμών στη διακίνηση που επέβαλαν τα μέτρα για την ευλογιά. Στα παραπάνω, προστίθενται οι αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ για ζημιές στη φυτική και ζωική παραγωγή.
Αυτά πρέπει να τα λέμε. Όχι για να ισχυριστούμε ότι καλύφθηκαν όλες οι ανάγκες, αλλά για να γνωρίζουμε τι έχει γίνει και, κυρίως, τι απομένει να γίνει. Διότι, όσο υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, η προσπάθεια πρέπει να συνεχίζεται και κάθε διαθέσιμο δημοσιονομικό περιθώριο να αξιοποιείται με ευθύνη.
Μαζί με τη στήριξη, απαραίτητες είναι και οι αλλαγές. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Υπήρξαν στρεβλώσεις δεκαετιών, καθυστερήσεις και αστοχίες. Αυτά δεν κρύβονται. Η μεταφορά των αρμοδιοτήτων στην ΑΑΔΕ είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση. Ο στόχος είναι συγκεκριμένος: οι αγροτικές ενισχύσεις να φτάνουν στους πραγματικούς δικαιούχους, με διασταυρώσεις, διαφάνεια και αξιόπιστους ελέγχους. Να μπει τάξη εκεί όπου για χρόνια υπήρχαν γκρίζες ζώνες.
Τώρα, χρειάζεται ταχύτητα, καθώς οι δυσκολίες της μετάβασης απαιτούν άμεση αντιμετώπιση. Ο συνεπής αγρότης δεν μπορεί να «πληρώνει» ούτε τις αμαρτίες του χθες ούτε τυχόν καθυστερήσεις του σήμερα. Αυτή είναι και η λογική του ψηφιακού Μητρώου Αγροτών και της Καρτέλας Αγρότη. Καθαρή εικόνα της πραγματικής παραγωγικής δραστηριότητας, λιγότερα περιθώρια καταστρατήγησης, μεγαλύτερη ασφάλεια για εκείνον που πραγματικά παράγει.
Το νομοσχέδιο δίνει παράλληλα απαντήσεις σε συγκεκριμένα ζητήματα. Στον ΕΛΓΑ το συνολικό ανώτατο όριο αποζημίωσης ανά δικαιούχο φτάνει στις 200.000 ευρώ. Με το «e–honey» ενισχύεται η ιχνηλασιμότητα του ελληνικού μελιού και προστατεύεται ο συνεπής μελισσοκόμος. Εκσυγχρονίζονται οι Σχολές Επαγγελμάτων Κρέατος και αυστηροποιούνται οι κυρώσεις για την παραβίαση των μέτρων υγείας των ζώων.
Επίσης, στην αλιεία δημιουργείται ένα σύγχρονο σύστημα ελέγχου και ψηφιακής εποπτείας. Οι κανόνες, όμως, πρέπει να συμβαδίζουν με τη συνεχή ενδυνάμωση των αλιέων μας, οι οποίοι αντιμετωπίζουν αυξημένες προκλήσεις, τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, τα ξενικά είδη και την παράνομη αλιεία. Είναι μια πραγματικότητα που λαμβάνουμε υπόψη σε κάθε επόμενο βήμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, ακούμε συχνά από την αντιπολίτευση μια ρητορική παλαιότερων δεκαετιών, που μηδενίζει όλα όσα έχουν γίνει. Εύκολες υποσχέσεις, χωρίς καθαρή απάντηση για το πού θα βρεθούν τα χρήματα και χωρίς πειστικό σχέδιο εφαρμογής. Με μια πρώτη σκέψη, θα μπορούσε κανείς να φοβηθεί ότι το κόστος όλων αυτών θα μεταφερόταν τελικά στον ελληνικό λαό. Σκεπτόμενη, όμως, καλύτερα, θεωρώ ότι πρόκειται για ανέξοδες υποσχέσεις από εκείνους που γνωρίζουν ότι δεν θα κληθούν ποτέ να τις εφαρμόσουν.
Η κριτική είναι απαραίτητη στη Δημοκρατία. Ο μηδενισμός, όμως, δεν είναι πολιτική πρόταση.
Από τη δική μας πλευρά, δεν υπάρχει χώρος για ωραιοποίηση. Έχει παραχθεί έργο. Υπάρχουν όμως και ζητήματα που παραμένουν. Στο κόστος παραγωγής, στη διαχείριση του νερού για τον πρωτογενή τομέα, στην ταχύτητα των αποζημιώσεων. Υπάρχουν κτηνοτρόφοι που καλούνται να ξαναστήσουν τις μονάδες τους και αλιείς που περιμένουν περισσότερα. Υπάρχει η νέα ΚΑΠ, όπου η Ελλάδα καλείται να διεκδικήσει στην Ευρώπη τους πόρους που χρειάζεται ο παραγωγικός της κόσμος.
Δεν υποστηρίζουμε, συνεπώς, ότι λύθηκαν όλα. Λέμε κάτι πιο συγκεκριμένο: γνωρίζουμε πού υπάρχουν ακόμη ζητήματα, έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να παρεμβαίνουμε και τώρα οφείλουμε να κινηθούμε γρηγορότερα.
Υπάρχει ένα πολιτικό δεδομένο που μεγαλώνει αυτή την ευθύνη. Έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, αλλεπάλληλες κρίσεις και εκλογικές αναμετρήσεις, η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να καταγράφεται πρώτη στις μετρήσεις της κοινής γνώμης και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα.
Το στοιχείο αυτό δεν είναι πιστοποιητικό επιτυχίας για να το κορνιζάρουμε, ούτε επαναπαυόμαστε από την απουσία πειστικής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας. Είναι λόγος να ανεβάσουμε ταχύτητα και να υλοποιήσουμε συνολικά το πρόγραμμά μας, έως το τέλος της θητείας μας.
Η εμπιστοσύνη δημιουργεί την υποχρέωση: να ακούμε περισσότερο τους ανθρώπους της παραγωγής και να λύνουμε ζητήματα πριν γίνουν αδιέξοδα.
Στο σημείο αυτό βρίσκεται ένα ακόμη μεγάλο στοίχημα για τον πρωτογενή τομέα: να δώσουμε στους νέους ανθρώπους περισσότερους πραγματικούς λόγους για να μείνουν και να δημιουργήσουν στον τόπο τους. Με την ολοκληρωμένη εφαρμογή του συνεκτικού κυβερνητικού σχεδίου που ενισχύει σταδιακά το εισόδημα, βελτιώνει τις υποδομές, ανοίγει την πρόσβαση στην τεχνολογία και αξιοποιεί τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία.
Για την Αχαΐα αυτή η συζήτηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Από την κτηνοτροφία των Καλαβρύτων μέχρι τις καλλιέργειες της Δυτικής Αχαΐας και τους αλιείς του Πατραϊκού, ο πρωτογενής τομέας παραμένει κομμάτι της οικονομικής και κοινωνικής ταυτότητας του τόπου μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η Ελλάδα διαθέτει ανθρώπους που επιμένουν να παράγουν, για όλους μας. Σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε σταθερούς κανόνες, διαφάνεια και προοπτική.
Η κατεύθυνση είναι σαφής: αναγνωρίζουμε όσα πρέπει να διορθωθούν, αλλάζουμε όσα δεν λειτουργούν, στηρίζουμε εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη και επιταχύνουμε εκεί όπου καθυστερήσαμε. Για να μπορούν οι επαγγελματίες και οι νέοι άνθρωποι να λένε για τον τόπο τους: Εδώ μπορούμε να μείνουμε και να δημιουργήσουμε. Εδώ υπάρχει μέλλον.
Για όλους τους παραπάνω λόγους σας καλώ να στηρίξουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.