Ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ, Σπυρίδων Τσιρώνης, εξαπέλυσε από το βήμα της Βουλής σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης, συνδέοντας το υπό συζήτηση νομοσχέδιο περί ενός κράτους φιλικότερου προς τον πολίτη, με ένα συνολικότερο κλίμα πολιτικής και θεσμικής αποσύνθεσης, όπως είπε, που διαμορφώνεται από τις τελευταίες εξελίξεις.
Ο κ. Τσιρώνης ανέφερε στην αρχή της τοποθέτησής του ότι η επικαιρότητα και οι εξελίξεις ξεπερνούν πλέον κάθε κοινοβουλευτική συζήτηση, καθώς, κατά την άποψή του, η κυβερνητική διαφθορά και οι πιέσεις της καθημερινότητας έχουν υπερβεί κάθε προηγούμενο.
Στην ομιλία του χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, για να περιγράψει την κατάσταση που, όπως υποστήριξε, επικρατεί στη χώρα, κάνοντας λόγο για «προχωρημένη σήψη», η οποία δεν περιορίζεται μόνο στις οικονομικές ατασθαλίες, αλλά επεκτείνεται στις συνέπειες που αυτές έχουν στην οικονομία, στον πρωτογενή τομέα, στους αγρότες, στους κτηνοτρόφους, στους αλιείς, στα νοικοκυριά, στην υγεία και συνολικά στην ποιότητα ζωής των πολιτών. Υποστήριξε ακόμη ότι οι εξελίξεις αυτές λειτουργούν υπέρ ξένων συμφερόντων και συνιστούν πλέον και ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την οποία χαρακτήρισε αποτυχημένη απόπειρα αποπροσανατολισμού της Βουλής και της κοινής γνώμης. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι οδήγησε το Κοινοβούλιο σε μια πολύμηνη και, όπως είπε, τραγελαφική διαδικασία, με μοναδικό στόχο τη διάχυση των ευθυνών.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ αναφέρθηκε και στις νέες δικογραφίες, σημειώνοντας ότι«οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποβάλει την εικόνα της «κυβέρνησης υποδίκων», ούτε την εικόνα μιας εξουσίας που παράγει διαρκώς σκάνδαλα, διασύροντας τη χώρα και πλήττοντας την αξιοπιστία της πολιτικής ζωής».
Συνεχίζοντας, ο κ. Τσιρώνης υποστήριξε ότι από τη μία πλευρά υπάρχουν μηχανισμοί συγκάλυψης και προστασίας, με διαβεβαιώσεις ότι οι ευθύνες θα απορροφηθούν και η υπόθεση θα ξεχαστεί, και από την άλλη οι εμπλεκόμενοι εμφανίζονται με την ίδια γραμμή άμυνας, επικαλούμενοι σιωπή, μεταθέτοντας ευθύνες και αρνούμενοι να αναλάβουν μόνοι τους το βάρος των αποκαλύψεων». Την ίδια στιγμή, καταλόγισε στο Μέγαρο Μαξίμου σταθερή στάση άγνοιας, λέγοντας ότι επαναλαμβάνεται μονότονα η θέση «δεν ήξερα, δεν γνώριζα».
Συνεχίζοντας σε υψηλούς τόνους, ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ ανέφερε ότι η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να σταθεί πολιτικά υπό το βάρος αυτής της εικόνας και κατηγόρησε όσους, όπως είπε, «εξακολουθούν να καλύπτουν το Μαξίμου ότι διαλύουν κάθε υπόλειμμα αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος».
Στο σημείο αυτό υπερτόνισε λέγοντας ότι το πραγματικό και αναγκαίο βήμα δεν είναι ένας ακόμη κυβερνητικός ανασχηματισμός προσώπων, αλλά «ο ανασχηματισμός του ίδιου του Μαξίμου». Κατά τον ίδιο, μόνο μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να λειτουργήσει λυτρωτικά τόσο για την ίδια την κυβέρνηση όσο και για την κοινωνία.
Ο Σπύρος Τσιρώνης επεξέτεινε την κριτική του και στο πεδίο της Δικαιοσύνης, επισημαίνοντας ότι «και αυτή έχει ευθύνη για την εικόνα που έχει διαμορφωθεί», αν και, όπως είπε, υπάρχουν ενδείξεις ότι πλέον αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης. Παράλληλα, υποστήριξε ότι ακόμη και εντός της κυβερνητικής παράταξης υπάρχουν δυνάμεις που αντιλαμβάνονται πως το πρόβλημα εντοπίζεται στον ίδιο τον πυρήνα της εξουσίας.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε ειδικά στον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια, υποστηρίζοντας ότι «με πρόσφατες παρεμβάσεις του εξέθεσε τη χώρα σε επικίνδυνη εμπλοκή στο πολεμικό σκηνικό της Μέσης Ανατολής». Κατηγόρησε την κυβέρνηση για αντιφατική και επικίνδυνη γεωπολιτική στάση, λέγοντας ότι «από τη μία πλευρά ο πρωθυπουργός επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε αντικρουόμενα διεθνή κέντρα επιρροής και από την άλλη ο υπουργός Εθνικής Άμυνας οδηγεί τη χώρα βαθύτερα σε συγκεκριμένους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς».
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ συνέδεσε τα πολιτικά σκάνδαλα, τις παρακολουθήσεις και τις υποκλοπές με το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον, λέγοντας ότι «τίποτε από αυτά δεν είναι αποκομμένο από όσα συμβαίνουν στον κόσμο». Υποστήριξε ότι «οι σύγχρονες συγκρούσεις δεν αρχίζουν στο πεδίο των μαχών, αλλά πολύ νωρίτερα, μέσα από μυστικές υπηρεσίες, δίκτυα πληροφοριών, υπόγειες διεργασίες και μηχανισμούς εκβιασμού, σε ένα παιχνίδι ισχύος όπου καθοριστικό ρόλο παίζει το ποιος κρατά ποιον, είτε μέσω οικονομικών εξαρτήσεων είτε μέσω πληροφοριών και σκανδάλων».