Σε κλίμα συγκίνησης το μνημόσυνο για τον Σωτήρη
Τζουρά και τους πεσόντες απ’ τις Κορφές Καλαβρύτων
Τη μνήμη του ήρωα καταδρομέα της Κύπρου Σωτήρη Τζουρά και όλων των πεσόντων με καταγωγή απ’ τις Κορφές Καλαβρύτων τίμησαν το πρωί της Κυριακής ο Δήμος Καλαβρύτων, η Δημοτική Κοινότητα Κορφών και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κορφών.
Μετά το μνημόσυνο που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου, εψάλη επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο Πεσόντων και στη συνέχεια ακολούθησε ομιλία απ’ τον Δήμαρχο Καλαβρύτων Θανάση Παπαδόπουλο, προσκλητήριο πεσόντων, κατάθεση στεφάνων, σιγή ενός λεπτού και ανάκρουση του εθνικού ύμνου.
Στη σύντομη ομιλία του ο Δήμαρχος Καλαβρύτων, μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι «οι ήρωες δεν λησμονιούνται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Είναι πάντα ανάμεσα μας και διαρκώς παρόντες με το παράδειγμα τους, με την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία τους, με την ιερότητα πού τους περιβάλλει ως σύμβολα, ως μάρτυρες που η ακτινοβολία και το εκτόπισμα τους ξεπερνάει τόπους και χρόνους».
Και με αφορμή τη φράση «Έπεσαν υπέρ πατρίδος», πρόσθεσε: «Αλήθεια, ποιος άλλος τίτλος, ποια άλλη τιμή μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτή και να την υπερκεράσει; Καμία».
Στην ομιλία του ο κ. Παπαδόπουλος υπογράμμισε ότι ο καταδρομέας Σωτήρης Τζουράς μια μέρα σαν σήμερα πριν ακριβώς 50 χρόνια, στις 14 Ιουλίου 1974, αποχαιρετούσε τους γονείς, τους συγγενείς και τους φίλους του. Αποχαιρετούσε τους συγχωριανούς του. Ήταν η τελευταία φορά που έβλεπε τις Κορφές. Ήταν και τότε Κυριακή και ήταν η τελευταία μέρα της δεκαήμερης άδειας που είχε πάρει. Επέστρεψε στη μονάδα του. Δώδεκα μηνών στρατιώτης, 21 ετών, από τους πιο έμπειρους και τους καλύτερα εκπαιδευμένους -κυρίως στο Μεγάλο Πεύκο- ήταν επόμενο λίγες ώρες μετά την τουρκική εισβολή, το βράδυ της 21ης Ιουλίου 1974, να επιβιβαστεί σ’ ένα απ’ αεροσκάφη της επιχείρησης «Νίκη» που είχαν προορισμό τη Λευκωσία.
«Το χρονικό εκείνης της νύχτας», όπως ανέφερε ο Δήμαρχος Καλαβρύτων «λέει ότι το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε ο Σωτήρης Τζουράς, τύπου Νοράτλας, απογειώθηκε απ’ τη Σούδα της Κρήτης στις έντεκα παρά τέταρτο, πετώντας σε χαμηλό ύψος, με σιγή ασυρμάτου και με σβηστά τα φώτα. Δηλαδή, σε συνθήκες που προσέγγιζαν τον υψηλότερο βαθμό επικινδυνότητας. Το αεροσκάφος προσεγγίζοντας τη Λευκωσία καταρρίφθηκε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας, με τάφους πεσόντων και κενοτάφια αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής».
Ο κ. Παπαδόπουλος έκανε αναφορά και στο ζήτημα της Κύπρου επισημαίνοντας ότι «μισό αιώνα αργότερα η αδικία στην Κύπρο εξακολουθεί να αποτελεί το μελανότερο στίγμα και την μεγαλύτερη κηλίδα στην τήρηση της Διεθνούς Νομιμότητας και Τάξης. Και η Κύπρος να παραμένει η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα, το μοναδικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μ’ ένα τμήμα του υπό κατοχή, μ’ ένα ψευδοκράτος στην επικράτεια του και σε πείσμα των όσων το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ έχει αποφασίσει. Η αδικία στην Κύπρο είναι λογικό να εξοργίζει όσους έχουν μια στοιχειώδη γνώση της ιστορικής πραγματικότητας».
