Πληθαίνουν οι ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από τις παρατάξεις που είχαν την πλειοψηφία στη διοίκηση του Επιμελητηρίου Αχαΐας, με τις εξελίξεις να δημιουργούν νέα δεδομένα και να προμηνύουν μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη διοίκηση.
Ήδη, οι ανεξάρτητοι σύμβουλοι έχουν φτάσει στους έξι, ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι επίκεινται και άλλες αποχωρήσεις, οι οποίες ενδέχεται να ανατρέψουν οριστικά τους συσχετισμούς που είχαν διαμορφωθεί μετά τις τελευταίες επιμελητηριακές εκλογές.
Η κατάσταση στο Επιμελητήριο δεν περιορίζεται στις ανεξαρτητοποιήσεις. Στο εσωτερικό των παρατάξεων που συνεργάστηκαν για την ανάδειξη της σημερινής διοίκησης καταγράφεται πλέον σοβαρή ρήξη, με τις διαφωνίες να επηρεάζουν τη λειτουργία του Διοικητικού Συμβουλίου και να καθιστούν ολοένα πιο δύσκολη τη διατήρηση της αρχικής πλειοψηφίας.
Η εικόνα που παρουσιάστηκε στην προχθεσινή συνεδρίαση είναι ενδεικτική. Από τα 31 μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου προσήλθαν μόλις 11, γεγονός που αναδεικνύει τη συνθήκη που επικρατεί στο Επιμελητήριο. Το κλίμα παραμένει βαρύ και, σύμφωνα με πληροφορίες, οι προσπάθειες διατήρησης των ισορροπιών προσκρούουν στις διαφωνίες που έχουν ανακύψει μεταξύ των παρατάξεων της διοίκησης, για τη συνολική διαχείριση έως σήμερα.
Αλλάζουν οι συσχετισμοί
Η τελευταία ανεξαρτητοποίηση, εκείνη του Ιωάννη Δελέγκου από την παράταξη «Επιμελητήριο Πρωταγωνιστής» του Θεόδωρου Λουλούδη, προστέθηκε σε μια σειρά αποχωρήσεων που έχουν μεταβάλει αισθητά τον αρχικό συσχετισμό δυνάμεων.
Ο κ. Δελέγκος γνωστοποίησε την απόφασή του με επιστολή προς το Διοικητικό Συμβούλιο, χαρακτηρίζοντάς την προσωπική και συνειδητή επιλογή, ενώ συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του ως ανεξάρτητος σύμβουλος.
Είχαν προηγηθεί οι ανεξαρτητοποιήσεις των Σταύρου Κάτσενου, Μιχάλη Κοντογιάννη, Βάσου Μποδιώτη, Σπύρου Νιάχου και Φίλιππου Οικονόμου, ενώ ο συνολικός αριθμός των ανεξάρτητων συμβούλων ανέρχεται, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία, σε έξι.
Παράλληλα, οι Σταύρος Κάτσενος και Μιχάλης Κοντογιάννης έχουν γνωστοποιήσει τη συνεργασία τους με την παράταξη του Αντώνη Ποταμίτη, εξέλιξη που αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το πρίσμα των ανακατατάξεων στο εσωτερικό του Επιμελητηρίου.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, στρέφεται κυρίως σε όσα αναμένονται το επόμενο διάστημα. Οι πληροφορίες για νέες ανεξαρτητοποιήσεις επιμένουν και, εφόσον επιβεβαιωθούν, θα περιορίσουν ακόμη περισσότερο τη δύναμη των παρατάξεων που ανέλαβαν τη διοίκηση, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη τη διατήρηση της πλειοψηφίας.
Η πλειοψηφία του 2025
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος των αλλαγών, αρκεί να ανατρέξει κανείς στις επιμελητηριακές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2024 και στις συνεργασίες που ακολούθησαν.
Η παράταξη του Αντώνη Ποταμίτη είχε αναδειχθεί πρώτη, εξασφαλίζοντας 10 έδρες, έναντι 9 της παράταξης του Θεόδωρου Λουλούδη και 8 εκείνης του Αντώνη Κουνάβη. Παρά την εκλογική της πρωτιά, η παράταξη Ποταμίτη δεν συμμετείχε στο σχήμα διοίκησης που συγκροτήθηκε στη συνέχεια.
Αντιθέτως, η συνεργασία τεσσάρων παρατάξεων οδήγησε στην εκλογή του Θεόδωρου Λουλούδη στην προεδρία, στις 2 Ιανουαρίου 2025, με 18 ψήφους.
Εκείνη η πλειοψηφία, που επέτρεψε τη συγκρότηση της σημερινής διοίκησης, εμφανίζεται πλέον αποδυναμωμένη. Οι αποχωρήσεις έχουν περιορίσει τη δύναμη των παρατάξεων που τη συγκρότησαν, ενώ η μεταξύ τους συνεργασία δεν φαίνεται να διατηρεί τη συνοχή που είχε κατά την ανάληψη των καθηκόντων τους.
Έτσι, λιγότερο από δύο χρόνια μετά τις εκλογές, το Επιμελητήριο βρίσκεται μπροστά σε μια διαφορετική πραγματικότητα, με τις αρχικές συμφωνίες να δοκιμάζονται και το ενδεχόμενο απώλειας της πλειοψηφίας να αποκτά ολοένα μεγαλύτερες διαστάσεις.
Η δυσαρέσκεια για τη διαχείριση
Στο επίκεντρο των διαφωνιών βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες από επιμελητηριακούς κύκλους, η δυσαρέσκεια για τον τρόπο με τον οποίο ασκείται συνολικά η διοίκηση και γίνεται η διαχείριση των υποθέσεων του Επιμελητηρίου από τη Διοικούσα Επιτροπή.
Οι ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί φαίνεται ότι δεν αντιμετωπίστηκαν με τρόπο που να αποκαταστήσει το κλίμα συνεργασίας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαρκώς νέες αποστάσεις μεταξύ συμβούλων και παρατάξεων.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Διοικούσα Επιτροπή αποτελεί το όργανο που χειρίζεται την καθημερινή λειτουργία και σημαντικό μέρος των υποθέσεων του Επιμελητηρίου. Συνεπώς, οι διαφωνίες γύρω από τη διαχείριση δεν αφορούν αποκλειστικά εσωτερικές ισορροπίες, αλλά επηρεάζουν και τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των δυνάμεων που ανέλαβαν από κοινού την ευθύνη της διοίκησης.
Σε αυτό το περιβάλλον, η διατήρηση της συνεργασίας καθίσταται ολοένα πιο σύνθετη υπόθεση, ιδίως όταν οι διαφοροποιήσεις συνοδεύονται από αποχωρήσεις συμβούλων που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν μέρος της πλειοψηφίας.
Δύσκολη συνέχεια
Το επόμενο διάστημα αναμένεται καθοριστικό για τις εξελίξεις στο Επιμελητήριο Αχαΐας. Οι πληροφορίες για νέες ανεξαρτητοποιήσεις, σε συνδυασμό με τη ρήξη που έχει διαμορφωθεί μεταξύ των παρατάξεων, δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τη δυνατότητα της σημερινής διοίκησης να διατηρήσει τους συσχετισμούς που την ανέδειξαν.
Ακόμη και αν δεν υπάρξουν άμεσες ανατροπές στη σύνθεσή της, είναι σαφές ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες καλείται πλέον να λειτουργήσει διαφέρουν αισθητά από εκείνες του Ιανουαρίου του 2025.
Η διοίκηση βρίσκεται, επομένως, αντιμέτωπη με μια δύσκολη διοικητικά περίοδο. Η πλειοψηφία των παρατάξεων που τη συγκρότησαν χάνει σταδιακά τη δύναμή της, ενώ κάθε νέα ανεξαρτητοποίηση περιορίζει ακόμη περισσότερο τα περιθώρια συνεννόησης.
(Δημοσιεύτηκε στον “Νεολόγο των Πατρών”).