ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ Π. ΚΟΛΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
antrekoll@hotmail.com
Η αγορά του Ιστορικού Κέντρου της Πάτρας βρίσκεται σε φάση βαθιάς µετάβασης, καθώς δεκάδες τοπικά καταστήµατα εγκαταλείπουν τους παραδοσιακούς εµπορικούς δρόµους και µεταφέρονται σε άλλα σηµεία της πόλης. Το κύµα αυτό φυγής, που ξεκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια, έχει ενταθεί µετά την πεζοδρόµηση της οδού Μαιζώνος και τις παρεµβάσεις ανάπλασης στο κέντρο, διαµορφώνοντας µία νέα πραγµατικότητα για το εµπόριο της πόλης.
Το «μεταναστευτικό»
Σύµφωνα µε τον Πρόεδρο της Οµοσπονδίας Εµπορικών Συλλόγων Πελοποννήσου, Γιώργο Βαγενά «οι επιχειρηµατίες ωθούνται εκτός κέντρου για τρεις βασικούς λόγους: την εκτόξευση των ενοικίων, την ανάγκη µείωσης των πάγιων εξόδων και την έλλειψη θέσεων στάθµευσης στους κεντρικούς δρόµους».
Σε κεντρικούς δρόμους
Τα ενοίκια στους δρόµους-«βιτρίνες» της πόλης –Ερµού, Μαιζώνος, Κορίνθου, Αγίου Νικολάου– έχουν αυξηθεί κατά 30% έως 40%, ενώ την ίδια στιγµή η κίνηση και ο τζίρος παραµένουν µειωµένοι. «Άλλο να πληρώνεις 2.500 ή 3.000 ευρώ και άλλο 800 ή 1.000 ευρώ», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Βαγενάς, εξηγώντας ότι η µετακόµιση στις συνοικίες δίνει σε πολλά καταστήµατα µια τελευταία ευκαιρία επιβίωσης.
«Ο νέος χάρτης»
Η φυγή αυτή δεν γίνεται τυχαία. Νέοι εµπορικοί πυρήνες έχουν ήδη αρχίσει να διαµορφώνονται.
Όπως επισηµαίνει ο Αντιπρόεδρος του Εµπορικού Συλλόγου Πατρών, Βασίλης Στριφτούλιας, οι ζώνες που εµφανίζουν έντονη εµπορική κινητικότητα είναι: η οδός Ακρωτηρίου στην περιοχή του Ψαροφαίου, η Ανθείας στα Ζαρουχλέικα, η Νοταρά και η Έξω Αγυιά και η Έλληνος Στρατιώτου – Κωνσταντινουπόλεως.
Παράλληλα, αναπτύσσεται και η περιοχή γύρω από την οδό Γούναρη και την Παπαφλέσσα, ενισχυµένη από την κίνηση του πεζόδροµου Τριών Ναυάρχων και την παρουσία καταστηµάτων εστίασης. Τα τελευταία χρόνια, ανοίγµατα επιχειρήσεων καταγράφονται και στον άξονα Μποζαΐτικα – Καστελόκαµπος – Ρίο, δείχνοντας ότι το εµπόριο δεν «φεύγει», αλλά µετακινείται.
Ανάπτυξη και επιβίωση
Παρά τη φαινοµενική ζωντάνια αυτών των νέων ζωνών, η κατάσταση δεν εκλαµβάνεται ως ανάπτυξη. «Πρόκειται για ζήτηµα καθαρής βιωσιµότητας», τονίζει ο κ. Στριφτούλιας. Τα περισσότερα από τα καταστήµατα, που µετακινούνται λειτουργούν πλέον χωρίς υπαλλήλους, στηριζόµενα σε ένα περιορισµένο, υπάρχον πελατολόγιο και στοχεύοντας κυρίως στη συντήρηση της επιχείρησης µέχρι τη συνταξιοδότηση του ιδιοκτήτη.
Μελλοντικός κίνδυνος
Το ζητούµενο πλέον δεν είναι µόνο η ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων, αλλά η εικόνα και η λειτουργία του ίδιου του ιστορικού κέντρου. Όπως προειδοποιεί ο κ. Βαγενάς, «αν το κέντρο εγκαταλειφθεί από τις τοπικές επιχειρήσεις, οι πολυεθνικές που θα πάρουν τη θέση τους θα διαµορφώσουν την αγορά όπως εκείνες θέλουν, επιβάλλοντας τους δικούς τους κανόνες». Αυτό, όπως λέει, θα πλήξει τόσο την οικονοµία της πόλης όσο και τους ίδιους τους ιδιοκτήτες ακινήτων.
Το στοίχημα
Η εµπορική «µετατόπιση» που συντελείται στην Πάτρα δεν δείχνει αύξηση δραστηριότητας, αλλά αναγκαστική προσαρµογή. Το στοίχηµα για την πόλη είναι αν µπορεί να διατηρήσει ζωντανό το ιστορικό της κέντρο, χωρίς να θυσιάσει τις επιχειρήσεις που του δίνουν χαρακτήρα, συνέχεια και οικονοµική ζωή.