Στην Πάτρα, η καθηµερινότητα των εµπόρων και των επαγγελµατιών δεν αφήνει πολλά περιθώρια για πολυτέλειες. Οι προκλήσεις είναι πολλές: ακριβή ενέργεια, φορολογία, περιορισµένη ρευστότητα, έντονος ανταγωνισµός από τις µεγάλες αλυσίδες και το ηλεκτρονικό εµπόριο. Σε αυτό το τοπίο, η συλλογική εκπροσώπηση του κλάδου δεν είναι απλώς χρήσιµη. Είναι ζωτικής σηµασίας.
Ο Εµπορικός Σύλλογος Πατρών αποτελεί, το τελευταίο διάστηµα, µια χαρακτηριστική αποτύπωση του πώς οι πολιτικές διαφορές µπορούν να µπαίνουν στην άκρη, προκειµένου να υπηρετηθεί ο κοινός σκοπός: η υπεράσπιση και η προώθηση των συµφερόντων του εµπορικού κόσµου.
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις ταλάνιζαν τη λειτουργία του. Οι αντιµαχόµενες πλευρές, οι προσωπικές αντιπαλότητες και οι πολιτικές ταµπέλες περιόριζαν την εµβέλεια και την αξιοπιστία του συλλόγου. Αυτό, όµως, δείχνει να αποτελεί παρελθόν. Η νέα σελίδα γράφεται µε ενότητα, συνεργασία και συναίνεση –τουλάχιστον από τους περισσότερους.
Το πρώτο βήµα ήταν η συγκρότηση ενός ενιαίου ψηφοδελτίου που συνδύασε διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες. Ο σηµερινός πρόεδρος, Μάκης Κατσιγιάννης, προερχόµενος από τον χώρο της Νέας Δηµοκρατίας, συµπορεύτηκε µε τον γραµµατέα, Χρήστο Σολωµό, που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και µε τον Γιώργο Βαγενά, πρόσωπο µε σηµαντικές αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ και την κεντροαριστερά (είναι πρόεδρος της Οµοσπονδίας των Εµπορικών Συλλόγων). Αυτό το σχήµα δεν δηµιουργήθηκε για επικοινωνιακούς λόγους. Είχε ουσιαστικό χαρακτήρα: δείχνει ότι οι έµποροι, όταν θέλουν να βρουν λύσεις, µπορούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, ανεξάρτητα από το χρώµα της κοµµατικής τους ταυτότητας.
Η συνεργασία αυτή, που αποτυπώνεται και σε επίπεδο Διοίκησης, δεν είναι απλώς µια «συµβολική φωτογραφία». Αντίθετα, έχει ήδη αποκτήσει θεσµική διάσταση. Η διοίκηση του Συλλόγου επιδιώκει συναντήσεις µε πολιτικά στελέχη διαφορετικών κοµµάτων, καταθέτει ολοκληρωµένες προτάσεις και διεκδικεί συγκεκριµένες λύσεις. Πρόσφατα, υπήρξαν επαφές µε την Άννα Διαµαντοπούλου και τον Γιάννη Μανιάτη από το ΠΑΣΟΚ, που ήρθαν στην Πάτρα, µε στόχο την ανάδειξη κρίσιµων θεµάτων για την αγορά της Αχαϊκής πρωτεύουσας. Αν µη τι άλλο, η εικόνα αυτή δείχνει σοβαρότητα και αναβαθµίζει τον ρόλο του συλλογικού οργάνου.
Αξιοσηµείωτη είναι, επίσης, η επιλογή του προέδρου να προσλάβει, σε άµισθη θέση συµβούλου, τον Κώστα Βουκελάτο, µέλος του ΣΥΡΙΖΑ και άνθρωπο µε µακρά διαδροµή στον χώρο της αριστεράς. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει, επίσης, ότι η λογική της συνεργασίας δεν είναι θεωρητική, αλλά είναι πράξη, καθώς ο κ. Κατσιγιάννης δεν φοβήθηκε να συνεργαστεί µε έναν άνθρωπο από διαφορετικό πολιτικό χώρο. Αντίθετα, θεώρησε ότι η εµπειρία και η γνώση του µπορούν να αποδειχθούν χρήσιµες για τον Σύλλογο.
Η προσπάθεια δεν είναι εύκολη. Πάντα θα υπάρχουν φωνές δυσπιστίας, πάντα θα υπάρχουν εκείνοι που βλέπουν µε καχυποψία τέτοιες συνεργασίες. Όµως, όσο περνά ο καιρός, γίνεται ξεκάθαρο ότι η συνεννόηση είναι ο µόνος δρόµος. Η τοπική αγορά δεν µπορεί να περιµένει «κοµµατικούς πολέµους». Χρειάζεται λύσεις για τα προβλήµατα της καθηµερινότητας: τις φορολογικές επιβαρύνσεις, τις εργασιακές σχέσεις, την ανανέωση του εµπορικού κέντρου, την αντιµετώπιση της παραοικονοµίας.
Ο Εµπορικός Σύλλογος Πατρών φαίνεται πως ξαναβρίσκει τον βηµατισµό του. Και το κάνει µε τον πιο ουσιαστικό τρόπο: δείχνοντας ότι, όταν οι πολιτικές διαφορές µπαίνουν στην άκρη, ανοίγει ο δρόµος για δηµιουργική συνεργασία. Ότι το «εµείς» είναι πιο δυνατό από το «εγώ».
Η εν λόγω εµπειρία θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγµα. Αν σε έναν τόσο πολυταραγµένο χώρο, όπως είναι το εµπόριο, µπορεί να υπάρξει σύµπνοια και κοινός λόγος, τότε τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Η ενότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση για να αντέξει η τοπική αγορά και να έχει µέλλον.