Απορίες και ερωτήματα προκαλεί η εικόνα που παρουσιάζει ο πεζόδρομος της Κανάρη, σε ένα έργο που υποτίθεται ότι σχεδιάστηκε με γνώμονα την προσβασιμότητα για όλους. Ο ειδικός οδηγός όδευσης για άτομα με μειωμένη όραση, που διατρέχει τον πεζόδρομο, σταματά… απότομα στη συμβολή με την οδό Υψηλάντου, λες και από εκεί και πέρα οι ανάγκες παύουν να υφίστανται.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό αλλά ουσιαστικό: γιατί δεν συνεχίζεται η όδευση μέχρι τα Υψηλά Αλώνια, ώστε να εξυπηρετεί πλήρως τον σκοπό της;
Σαν να μην έφτανε αυτό, στο ίδιο σημείο παρατηρείται και μια ακόμη «παράλειψη». Στη συμβολή με την Υψηλάντου δεν έχουν τοποθετηθεί λευκοί κυβόλιθοι τύπου διάβασης πεζών, σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες διασταυρώσεις της Κανάρη, όπου η σήμανση είναι κανονικά εγκατεστημένη.
Πρόκειται για αστοχία σχεδιασμού, αβλεψία ή απλώς ένα ακόμη παράδειγμα ημιτελούς υλοποίησης; Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: μια υποδομή που αντί να διευκολύνει, δημιουργεί νέα εμπόδια — ειδικά για εκείνους που την έχουν περισσότερο ανάγκη.