Λύσεις στο πρόβλημα της λειψυδρίας αναζητούν εναγωνίως οι αγρότες της Δυτικής Αχαΐας, που κλήθηκαν φέτος να ανταπεξέλθουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες λόγω καύσωνα και κλιματικής αλλαγής, με το νερό από τον Πηνειό να έρχεται μειωμένο. Όπως τόνισε μάλιστα ο πρόεδρος της ομοσπονδίας αγροτικών συλλόγων Αχαΐας Σάκης Μαυρόγιαννης, αν δεν επέλθει κάποια αποτελεσματική λύση, η μείωση της παραγωγής θα αγγίξει το 50%. Από την πλευρά του, ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης Ανδρέας Φίλιας, εξήγησε στον «Νεολόγο» το πλάνο της αντιμετώπισης της έλλειψης νερού σε βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο.
«Οι καλλιέργειες κινδυνεύουν να χαλάσουν»
Όπως τονίζει ο κ. Μαυρόγιαννης μιλώντας στον «Νεολόγο», «το πρόβλημά μας είναι ότι είμαστε σε μια χρονιά πάρα πολύ σκληρή. Αντιμετωπίζουμε έντονη έλλειψη νερού, σε μια πάρα πολύ θερμή σεζόν. Ζητάμε να μην μας αφήνουν χωρίς νερό. Έχουμε ξεμείνει 10 ημέρες και οι καλλιέργειες αυτή την στιγμή πάνε να χαλάσουν. Στην κρίση αυτή λειψυδρίας που έχουμε, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για το τι πρέπει να αλλάξει, αλλά πρέπει να υπάρχει νερό και στην Αχαΐα» είπε αρχικά και προσέθεσε: «κάποιοι παράγοντες από την Ηλεία, κάποιοι πρόεδροι ΤΟΕΒ που έχουν κάνει πολιτική καριέρα με αυτό το πράγμα, δεν μπορούν να καθορίζουν πώς θα γίνει η διανομή του νερού. Εμάς αυτή είναι η παράκληση μας. Χάνονται οι καλλιέργειες και οι αγροτικές και οι κτηνοτροφικές. Ντομάτες, καρπούζια και αμπέλια, αν μείνουν χωρίς νερό τελείωσαν. Ζητάμε εδώ και τώρα λύση στο πρόβλημα που υπάρχει. Να υπάρχει μια ίση κατανομή του νερού».
Μειωμένες βροχοπτώσεις και καύσωνες διαρκείας
Πράγματι, από τις αρχές Ιανουαρίου είχε διαπιστωθεί η ύπαρξη χαμηλών αποθεμάτων υδάτινων πόρων στο φράγμα του Πηνείού. Πρόκειται για τους υδάτινους πόρους από τους οποίους αρδεύεται το μεγαλύτερο μέρος της Ηλείας και ένα μέρος του κάμπου της Δυτικής Αχαΐας. Ωστόσο, οι ιθύνοντες ήλπιζαν πως, όπως άλλες χρονιές, μέσα στην Άνοιξη θα υπήρχαν βροχοπτώσεις που θα εμπλούτιζαν περαιτέρω τα υδάτινα αποφθέγματα και θα συγκεντρώνονταν ποσότητες ικανές να καλύψουν της ανάγκες της τρέχουσας αρδευτικής περιόδου. Κάτι που δεν συνέβη.
Επιδείνωση λόγω κλιματικής κρίσης
Όπως αποκαλύπτει μιλώντας στον «Νεολόγο» ο Ανδρέας Φίλιας από τις αρχές Ιουλίου κατόπιν συνεννόησης με τους παραγωγούς, προέβησαν σε περικοπές βάσει των αποθεμάτων νερού. Παρόλο που αρχικά λειτούργησαν τα μέτρα, ο δεύτερος καύσωνας επιδείνωσε την κατάσταση και οι αγρότες, λόγω της έλλειψης, προέβησαν σε υπεράντληση νερού. «Αυτό συνέβαλε στο ότι περιοχές της Δυτικής Αχαΐας, τις τελευταίες ημέρες δεν έχουν το νερό που χρειάζονται από την Ηλεία. Πιστεύουμε βέβαια ότι άμεσα το σύστημα θα ισορροπήσει και θα έχουμε μια ομαλή λειτουργία έστω και μέσω μέτρων εκτάκτων αναγκών όπως είχαμε μέχρι σήμερα. Αυτό γίνεται και πρέπει να γίνει αλλά απαιτεί και την ατομική ευθύνη του καθενός» εξηγεί ο κ. Φίλιας.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Δυτικής Αχαΐας
Ακόμη, προσθέτει: «Η Δυτική Αχαΐα έχει το εξής ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Το έργο που έγινε πριν από 50-60 χρόνια, προέβλεπε τη λειτουργία των διωρυγών μέχρι και τη Δυτική Αχαΐα. Απόδειξη αυτού είναι ενώ τα αντλιοστάσια σταματούν σήμερα περίπου στην περιοχή της Μανωλάδας, η διώρυγα συνεχίζει μέχρι τη Δυτική Αχαΐα, μέχρι την κατάληξή της δηλαδή στον Λαρισό ποταμό. Όλες αυτές οι περιοχές θα έπρεπε να βρίσκονται από τότε μέσα στον αναδασμό, να έχει ολοκληρωθεί το έργο του αναδασμού, να έχουν δημιουργηθεί αντλιοστάσια και να ποτίζουν και αυτοί όπως οι συνάδελφοί τους στην Ηλεία. Αυτό όμως εκείνη την εποχή δεν έγινε. Υπάρχει μόνο η διώρυγα. Παρόλα αυτά εμείς φροντίζουμε να κάνουμε ό, τι μπορούμε, παρά τις δυσκολίες όπως η κλιματική αλλαγή, η έλλειψη νερού και οι παλιές εγκαταστάσεις».
Τέλος, επισημαίνει: «Zητούμε από όλους τους ενδιαφερόμενους να κάνουν αυτό που πρέπει, όπως φυσικά και εμείς ως Πολιτεία. O καθένας από τους καλλιεργητές όπου κι αν βρίσκεται, είτε βρίσκεται στην Αχαΐα είτε στην Ηλεία, στο πλαίσιο της ατομικής ευθύνης και της αλληλεγγύης πρέπει να κάνει σωστή διαχείριση του νερού προκειμένου να φτάσει για όλους μέχρι τον Οκτώβρη. Είμαστε σε επικοινωνία και με τους αγρότες Δυτικής Αχαΐας και με τους αγρότες της Ηλείας προκειμένου να ακούμε τα προβλήματά τους και να επεμβαίνουμε όποτε υπάρχουν δυσλειτουργίες. Κάποιοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και συνεχίζει να σπαταλάται νερό. Η λύση του προβλήματος έγκειται σε δύο πράγματα: Εκσυγχρονισμός του συστήματος και εμπλουτισμός- αν αυτό είναι δυνατό- του φράγματος με περισσότερο νερό από άλλες πηγές. Είναι και τα δύο προβλήματα που απαιτούν πολύ μεγάλα έργα και αρκετά χρήματα τα οποία φυσικά και αναζητούμε και δεν έχουμε πάψει να αναζητούμε».