Mια αποστασιοποιημένη μητέρα, που δεν είχε σχέση η συμπεριφορά της με άλλους γονείς, περιέγραψε την Ρούλα Πισπιρίγκου η ψυχολόγος στο ογκολογικό τμήμα του «Αγλαΐα Κυριακού» Χαρίκλεια Λύρα, η οποία συναντήθηκε μαζί της όταν νοσηλευόταν εκεί η Μαλένα.
Καταθέτοντας ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου όπου δικάζεται η Ρ.Πισπιρίγκου για το θάνατο του κοριτσιού, του παιδιού της οικογένειας Δασκαλάκη που έφυγε πρώτο από τη ζωή στα 3,5 του χρόνια είπε πως: «Η μητέρα προσπαθούσε να με πείσει ότι είχε αγωνία για τη Μαλένα. Χωρίς όμως αυτό να συνοδεύεται από συναίσθημα και αγωνία. Δεν με έπεισε. Σκέφτηκα ότι δεν είχε εγκαθιδρυθεί καν η σχέση μητέρας – κόρης, δεν πρόλαβα όμως να βεβαιωθώ…Έπαθα μεγάλο σοκ μου είπαν: «πέθανε η Δασκαλάκη». Δεν μπορούσα να φανταστώ, ρώτησα «η μάνα;» «Ποια μάνα;» μου απάντησαν, η Μαλένα».
Kατά την μάρτυρα η συγκεκριμένη μητέρα «είχε μεγάλη απόκλιση σε σχέση με άλλους γονείς που είχα δει… είχε μια εμμονική σκέψη ότι θα συμβεί κάτι κακό, μου έκανε εντύπωση. Μου έλεγε για τη Μαλένα ότι είναι πολύ καλή, ήσυχο κορίτσι που έχει σχέση καθαριότητας και τακτοποίησης, κάτι που δεν ισχύει για ένα τόσο μικρό παιδί. Αντίθετα, για τη Τζωρτζίνα μου είπε ότι είναι θρασεία και εγωίστρια.
Όλα αυτά μου τα είπεαποστασιοποιημένα και ψυχρά. Οι χαρακτηρισμοί της με ξένισαν. Ένα παιδί 3,5 ετών όπως η Μαλένα δεν μπορεί να έχει ρόλο μητέρας. Το συνέδεσε το παιδί με τη τακτοποίηση του χώρου. Δεν μπορεί ένα παιδί 3,5 ετών να τακτοποιεί σαν μεγάλη…Μου έλεγε αυτά που σκέφτεται με ένα τελείως ψυχρό τρόπο, αποστασιοποιημένο. Υπάρχουν γονείς που πάλλονται από αγωνία, υπάρχουν γονείς που έχουν ακόμη και ενοχές».