Ο αρχαιολογικός χώρος της Βούντενης και συγκεκριμένα το Μυκηναϊκό Νεκροταφείο σώθηκε από την μεγάλη φωτιά που έπληξε την Πάτρα.
Τι γίνεται όμως με την επόμενη μέρα στον χώρο γύρω από το Μυκηναϊκό Νεκροταφείο; Το drone του Βασίλη Μαυρομύτη καταγράφει την μεγάλη καταστροφή που έχει σημειωθεί. Ο ίδιος μάλιστα αναφέρει τα εξής: «Πετώντας με το drone πάνω από την Πάτρα, στην περιοχή των Συχαινών, κατέγραψα τη μαυρίλα και τη θλίψη που άφησε πίσω της η πρόσφατη φωτιά. Το πράσινο χάθηκε, το τοπίο πληγώθηκε, κι όμως, μέσα σε αυτήν την καταστροφή, κάτι ξεχώρισε.
Μέσα από τις στάχτες φανερώθηκε ο Μυκηναϊκός οικισμός της Βούντενης. Ένας χώρος που στέκει στον λόφο «Μπόρτζι» εδώ και 3.500 χρόνια. Από το 1500 έως το 1050 π.Χ., η Βούντενη υπήρξε ένα ζωντανό κέντρο του μυκηναϊκού πολιτισμού στη Δυτική Ελλάδα. Ένας οργανωμένος οικισμός με σπίτια, αποθήκες, εργαστήρια και δρόμους· ένα σημείο αναφοράς για τους γύρω μικρότερους οικισμούς.
Οι Μυκηναίοι, που έφτιαξαν εδώ την κοινότητά τους, ήταν μέρος ενός πολιτισμού δυνατού, εξωστρεφούς, που άφησε το αποτύπωμά του σε όλο το Αιγαίο και πέρα από αυτό. Εμπορεύονταν με την Κρήτη, την Ιταλία, την Ανατολική Μεσόγειο. Δημιούργησαν έναν κόσμο που άντεξε πέντε αιώνες και συνεχίζει να μας μιλάει μέχρι σήμερα.
Κι ενώ η φωτιά μάς θύμισε πόσο εύθραυστη είναι η φύση, η Βούντενη μας θυμίζει πόσο βαθιές είναι οι ρίζες μας. Αυτός ο τόπος δεν πρέπει να μένει στη σκιά. Η αναδάσωση της περιοχής είναι το πρώτο βήμα για να ξαναγεννηθεί το πράσινο, για να καλυφθούν οι πληγές του τοπίου, και για να συνδεθεί η ιστορική μας κληρονομιά με ένα βιώσιμο μέλλον.
Με τη βοήθεια των αρμόδιων αρχών, αλλά και με τη συμμετοχή των πολιτών και των εθελοντών, μπορούμε να ξαναδούμε τους λόφους γύρω από την Πάτρα γεμάτους ζωή και πράσινο. Να κάνουμε το περιβάλλον αντάξιο της ιστορίας που κουβαλάει.
Η Βούντενη είναι ο καθρέφτης του παρελθόντος μας. Η αναδάσωση μπορεί να γίνει η ελπίδα του μέλλοντός μας. Εκτός αυτού, λίγο πιο πέρα από τον Μυκηναϊκό οικισμό, στέκει η Μονή Αγίου Νικολάου Μπάλα, που ιδρύθηκε πριν από πολλούς αιώνες και γνώρισε καταστροφές αλλά και αναγεννήσεις.
Το 1693 ξαναχτίστηκε, φιλοξένησε ιερά κειμήλια στον πόλεμο και σήμερα, χάρη στη φροντίδα των μοναχών και των πιστών, παραμένει ζωντανή. Η διάσωση της Μονής μάς θυμίζει πως, όπως και το δάσος γύρω από την πόλη, έτσι και η ιστορία μας μπορεί να ξαναγεννηθεί με σεβασμό και προσπάθεια….».
Δείτε το βίντεο του Βασίλη Μαυρομύτη