ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ Dr ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΑΡΚΟΥΛΙΑ
(1941 – 2026)
Με ιδιαίτερη θλίψη και συγκίνηση υποδέχθηκε η Καλαβρυτινή κοινωνία την είδηση του αδόκητου θανάτου του εκλεκτού και αγαπητού συμπατριώτη μας Βασιλείου Καρκούλια.
Ένα ακόμα παιδί του ’43 έφυγε από κοντά μας, ένα κομμάτι της ζωντανής ιστορίας του τόπου μας. Υπήρξε γιος του εκτελεσθέντος στις 13 Δεκεμβρίου 1943 στη Λάκκα του Καπή, Γεωργίου Καρκούλια, υπαλλήλου Τ.Τ.Τ. (Ταχυδρομεία, Τηλέγραφοι, Τηλεφωνεία). Σε βρεφική ηλικία (γεννημένος στις 19 Φεβρουαρίου 1941, μικρότερος από 2 ετών την αποφράδα εκείνη ημέρα) βρέθηκε έγκλειστος με τη μητέρα του Ευφροσύνη Μπρε και την λίγο μεγαλύτερη αδερφή του Αντιόπη, μαζί με τα υπόλοιπα γυναικόπαιδα, στο Δημοτικό Σχολείο. Συμμέτοχος στην κοινή τραγική μοίρα, σημαδεύτηκε, όπως και όλα τα παιδιά της γενιάς του από τη γερμανική θηριωδία. Η μητέρα του, κόρη τού μετέπειτα διατελέσαντος Δημάρχου Καλαβρύτων Αλεξίου Μπρε, έδωσε την ηρωική της μάχη και κατάφερε να αναθρέψει τα δύο ορφανά της με αξιοπρέπεια, δίνοντάς τους τα απαραίτητα εφόδια για να προκόψουν στη ζωή τους.
Έφυγε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 για τη Γερμανία μαζί με το δεύτερο (ολιγάριθμο) γκρουπ Καλαβρυτινόπουλων, προκειμένου να σπουδάσει. Φοίτησε στο Τμήμα της Γεωλογίας, στο ιστορικό Πανεπιστήμιο του Κλάουσταλ (TU Clausthal) των ορέων Χαρτς, κοντά στο Ανόβερο, φημισμένο παγκοσμίως για την εφαρμοσμένη Γεωλογία, τη Μεταλλειολογία και τη Μηχανική Πετρελαίων. Οι σπουδές του συνεχίστηκαν στις Η.Π.Α. και τον Καναδά και ολοκληρώθηκαν στον ανώτατο ακαδημαϊκό βαθμό, με την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής στον τομέα της Μηχανολογίας – Γεωλογίας, ενώ είχε εξειδικευθεί στη διοίκηση και τα οικονομικά στα πετρέλαια.
Στον επαγγελματικό στίβο διακρίθηκε καταλαμβάνοντας υψηλόβαθμες θέσεις τόσο στο Γερμανικό όσο και στο Ελληνικό Δημόσιο, στη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου. Διετέλεσε Σύμβουλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση στον Τομέα της Ενέργειας, ενώ είχε ιδρύσει και προεδρεύσει σε επιστημονικές εταιρείες σχετικές με το αντικείμενό του (Γεωθερμική Ένωση Ελλάδος, Ελληνικό Ινστιτούτο Υδρογονανθράκων) συμβάλλοντας σημαντικά στη μελέτη του υπεδάφους και των ενεργειακών πόρων της χώρας μας, με σκοπό την προώθηση της έρευνας και της τεχνογνωσίας γύρω από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο.
Παράλληλα με την επαγγελματική του ανέλιξη και καταξίωση δεν παραμέλησε στιγμή την εκπλήρωση του χρέους του απέναντι στα μαρτυρικά Καλάβρυτα. Υπήρξε ένας άοκνος θεματοφύλακας της διατήρησης της ιστορικής μνήμης του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και ένας ακάματος και ανυποχώρητος αγωνιστής για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών και τη δικαίωση των θυμάτων του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και της Συνομοσπονδίας Ενώσεων Θυμάτων Ναζιστικής Κατοχής. Μαζί με άλλους Καλαβρυτινούς συνέβαλε στη δημιουργία του Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, στο Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου υπήρξε μέλος.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ) [που φέτος συμπληρώνει 30 χρόνια δράσης] μαζί με τους αείμνηστους και σπουδαίους αγωνιστές Μανώλη Γλέζο, Γεώργιο – Αλέξανδρο Μαγκάκη, Ευάγγελο Μαχαίρα, Λάκη Σάντα, Βασίλειο Μπρακατσούλα κ.ά.
Για τον Βασίλειο Καρκούλια είχε γίνει σκοπός ζωής η νομική και πολιτική διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου, συμμετέχοντας ενεργά σε όλες τις μεγάλες νομικές και πολιτικές κινητοποιήσεις και δίνοντας δυναμικό «παρών» στα εθνικά δικαστήρια, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Δεν άφηνε τις μεγάλες απογοητεύσεις και τις «ματαιώσεις» να κάμψουν το φρόνημά του και τον αγωνιστικό του παλμό. Είχε την αγωνία να μεταλαμπαδεύσει αυτό του το πάθος για δικαιοσύνη και δικαίωση στις νεότερες γενιές. Ο ίδιος έλεγε πολύ πρόσφατα: «Τίποτα ακόμα δεν χάθηκε. Είμαστε λαός που θα βρούμε λύσεις. Πρέπει να το παλέψουμε». Τι κρίμα που δεν έζησε να δει μία θετική εξέλιξη στο θέμα αυτό. Κράτησε, όμως, την υπόσχεσή του απέναντι στην Ιστορία!
Πάντοτε συμμετείχε στις Επετειακές Εκδηλώσεις Μνήμης αποτίνοντας φόρο τιμής στους εκτελεσθέντες συμπατριώτες μας.
Με την Ένωση Καλαβρυτινών Αθήνας τον συνέδεαν πολλά και σπουδαία. Υπήρξε ενεργό και πολύ δραστήριο μέλος μας, στηρίζοντας τις δράσεις μας με πολλή αγάπη. Μας θλίβει ιδιαίτερα ότι δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί μία μεγάλη επιθυμία του, την οποία εξέφρασε στο Μνημόσυνο της Καλαβρυτινής Μάνας τον Αύγουστο που μας πέρασε. Με ιδιαίτερη συγκίνηση δήλωσε ότι ήθελε να είναι ο επόμενος ομιλητής, θέλοντας να μοιραστεί μαζί μας όσα είχε στην ψυχή του για τη Μάνα των Καλαβρύτων.
Ο εκλιπών υπήρξε ένας αφοσιωμένος φίλος, ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια και χιούμορ, καλών και αγνών προθέσεων, γοητευτικός και κοσμοπολίτης. Η παρουσία του επιβλητική, ο λόγος του χειμαρρώδης και η προσωπικότητά του εμβληματική. Θα μας λείψει!
Αύριο η μαρτυρική γη των Καλαβρύτων θα τον υποδεχθεί όχι μόνο σαν άξιο τέκνο της αλλά και ως πιστό φρουρό της ιστορίας της. Αιωνία του η μνήμη!