Δεν χρειάζεται ειδική έκθεση πραγµατογνώµονα για να κατανοήσει κανείς την κατάσταση στην παιδική χαρά της Παλιάς Λαχαναγοράς. Αρκεί να κοιτάξει. Στις ξύλινες κατασκευές και τις τσουλήθρες, ακριβώς εκεί όπου τα παιδιά ακουµπούν τα χέρια τους για να ανέβουν, εξέχουν σκουριασµένες πρόκες. Τα σκαλοπάτια είναι σπασµένα και φαγωµένα, δηµιουργώντας κενά που µπορούν εύκολα να παγιδεύσουν ένα παιδικό πόδι. Οι µεταλλικές βάσεις έχουν διαβρωθεί από τη σκουριά, θέτοντας σε αµφισβήτηση ακόµα και τη στατική επάρκεια των κατασκευών. Γύρω τους, χόρτα ύψους ενός µέτρου καλύπτουν ακαθαρσίες ζώων, σκουπίδια και ξύλα µε καρφιά πεταµένα αλόγιστα.
Αυτή είναι η πραγµατικότητα που αντικρίζουν καθηµερινά οι οικογένειες της γειτονιάς στο τέρµα των οδών Κορίνθου και Αλεξάνδρου Παπαναστασίου.
Η οργή µιας γειτονιάς
Οι µαρτυρίες των κατοίκων αποτυπώνουν την απόγνωση ανθρώπων που αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Μητέρα δύο παιδιών περιγράφει ότι πρέπει να είναι από πάνω τους κάθε δευτερόλεπτο, φοβούµενη ότι το παιδί της θα καρφωθεί στο χέρι αν ακουµπήσει το ξύλο για να ισορροπήσει. Άλλος γονέας επισηµαίνει ότι ο δήµος φροντίζει το κέντρο για τις κάµερες, αφήνοντας τη γειτονιά στην εγκατάλειψη. Παππούς που συνοδεύει τον εγγονό του µιλά ανοιχτά για κίνδυνο τετάνου από τις σκουριές, περιγράφοντας µια εµπειρία όπου αντί για γέλιο ακούγονται µόνο προειδοποιήσεις.
Το φωτογραφικό υλικό που συνόδευσε τις καταγγελίες επιβεβαιώνει τα λεγόµενά τους. Γκράφιτι καλύπτουν κάθε ελεύθερη επιφάνεια. Η έλλειψη φωτισµού και η πυκνή βλάστηση έχουν κάνει τον χώρο εστία βανδαλισµών και πέρασµα αδέσποτων ζώων. Η εικόνα ενός χώρου «ορφανού» δεν αφήνει καµία αµφιβολία: κάποιος αποφάσισε, έστω και σιωπηλά, ότι αυτή η γειτονιά δεν αξίζει προσοχή.
Απέναντι από σχολείο, πλάτη γυρισµένη
Αυτό που επιτείνει την προκλητικότητα της κατάστασης είναι η γεωγραφία. Η παιδική χαρά βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το 7ο Γενικό Λύκειο Πάτρας. Οι µαθητές του αντικρίζουν καθηµερινά έναν χώρο που θα έπρεπε να αναπνέει ζωντάνια και παιχνίδι -και βλέπουν αντ’ αυτού εγκατάλειψη. Τα µικρότερα παιδιά της γειτονιάς, που θα έπρεπε να έχουν ένα ασφαλές σηµείο για να παίξουν, στερούνται ακόµα και αυτό το δικαίωµα.
Οι κάτοικοι δεν ζητούν πολυτέλειες. Ζητούν την αφαίρεση των σκουριασµένων καρφιών, την αντικατάσταση των σπασµένων κατασκευών, τον καθαρισµό του χώρου και τον στοιχειώδη φωτισµό που θα αποτρέπει τη χρήση του ως κρυψώνα. Πρόκειται για τις ελάχιστες προϋποθέσεις που οφείλει να εξασφαλίζει ένας δήµος στους κατοίκους του.
Μπροστά στη συνεχιζόµενη αδιαφορία, οι γονείς της περιοχής έκαναν ένα βήµα που σηµατοδοτεί κλιµάκωση: συµβουλεύτηκαν δικηγόρο και ετοιµάζουν νοµικές ενέργειες κατά παντός υπευθύνου αν δεν υπάρξει άµεση και απτή αντίδραση. Η τύχη, όπως επισηµαίνουν οι ίδιοι, δεν είναι πολιτική διαχείρισης. Και αν χρειαστεί είναι έτοιµοι να ζητήσουν την επιβεβαίωση από τη Δικαιοσύνη.
Τι ζητούν οι κάτοικοι
Οι γονείς της περιοχής έχουν διατυπώσει συγκεκριµένα αιτήµατα προς τον Δήµο Πατρέων: άµεση αποµάκρυνση όλων των αιχµηρών αντικειµένων και των σπασµένων ξύλων, αντικατάσταση των επικίνδυνων παιχνιδιών και των σάπιων σκαλοπατιών, καθαρισµό της βλάστησης και απολύµανση του χώρου από ακαθαρσίες ζώων, καθώς και εγκατάσταση κατάλληλου φωτισµού που θα αποτρέπει τους βανδαλισµούς. Αν τα αιτήµατα παραµείνουν αναπάντητα, η επόµενη κίνηση θα γίνει µέσα από τα δικαστήρια.