Ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Νεκτάριος Φαρμάκης, μιλώντας στον MAX FM 93,4, τοποθετήθηκε τόσο για την υπόθεση του Οδοντωτού όσο και για τη σιδηροδρομική σύνδεση της Πάτρας, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη για άμεσες αλλά και ρεαλιστικές λύσεις.
Αναφερόμενος στον Οδοντωτό, υπογράμμισε ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα τρένο, αλλά για «νευραλγικό στοιχείο της Ανατολικής Αχαΐας», εκφράζοντας την αντίθεσή του στην επ’ αόριστον αναστολή λειτουργίας. Όπως εξήγησε, η ευρεία σύσκεψη που συγκάλεσε είχε στόχο τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την επαναλειτουργία της γραμμής, με την ασφάλεια να αποτελεί «κόκκινη γραμμή», χωρίς όμως –όπως είπε– η αδράνεια να μπορεί να θεωρηθεί λύση.
Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη «νομική θωράκιση» του ζητήματος, τονίζοντας την ανάγκη άμεσης έκδοσης της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που προβλέπεται από τη σχετική νομοθεσία, προκειμένου να καθοριστεί το ελάχιστο πρωτόκολλο ασφάλειας για τη λειτουργία της γραμμής. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην πρόταση για σύσταση ομάδας εργασίας που θα εξετάσει ένα δυναμικό μοντέλο λειτουργίας, με αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών, όπως η τηλεμετρία και οι αισθητήρες, ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν προληπτικά μέτρα διαχείρισης κινδύνου.
Ο ίδιος έθεσε και ζήτημα διαφάνειας, διερωτώμενος με ποιο εγκεκριμένο σύστημα ασφαλείας ελήφθη η απόφαση για τη διακοπή, τονίζοντας ότι το κλείσιμο μιας γραμμής αποτελεί έσχατο μέτρο που πρέπει να τεκμηριώνεται. «Αν λειτουργούσαμε μόνο με τη λογική της αποφυγής ευθύνης, δεν θα λειτουργούσε τίποτα στην Ελληνική Πολιτεία», σημείωσε χαρακτηριστικά, καλώντας όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να κινηθούν συντονισμένα, αφήνοντας στην άκρη πολιτικές διαφοροποιήσεις.
Σε ό,τι αφορά το τρένο της Πάτρας, ο Περιφερειάρχης ξεκαθάρισε ότι η βασική θέση της Περιφέρειας είναι πως «το τρένο πρέπει να έρθει στην Πάτρα», επισημαίνοντας ωστόσο ότι η λύση που θα επιλεγεί πρέπει να είναι ρεαλιστική και εφαρμόσιμη. Στάθηκε θετικά στο γεγονός ότι, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η σύνδεση μέχρι το Ρίο προχωρά με ορίζοντα το 2027, κάτι που –όπως είπε– ουσιαστικά φέρνει την Πάτρα πιο κοντά στο σιδηροδρομικό δίκτυο και διευκολύνει τη σύνδεση με την Αθήνα.
Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη πλήρους ενημέρωσης της κοινωνίας και διαμόρφωσης ευρύτερης συναίνεσης, προτείνοντας τη συγκρότηση ομάδας εργασίας που θα εξετάσει αναλυτικά τα τεχνικά δεδομένα της πρότασης. Αναφερόμενος στην υπογειοποίηση, τόνισε ότι αποτελεί σαφή επιθυμία της τοπικής κοινωνίας, ωστόσο πρέπει να συνδυαστεί με τεχνική και οικονομική βιωσιμότητα, υπενθυμίζοντας ότι προηγούμενες προτάσεις έχουν απορριφθεί από την Ευρώπη. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις βασικές προτεραιότητες της πόλης, όπως η ελεύθερη πρόσβαση στο παραλιακό μέτωπο, η ανάπλαση της παραλιακής ζώνης, η ελαχιστοποίηση της όχλησης στον αστικό ιστό και η σύνδεση του τρένου με το λιμάνι. Προειδοποίησε, μάλιστα, ότι μια μαξιμαλιστική προσέγγιση ενδέχεται να οδηγήσει σε αδιέξοδο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «το όλα ή τίποτα μπορεί να οδηγήσει τελικά στο τίποτα».
Κλείνοντας, ο κ. Φαρμάκης υπογράμμισε ότι και τα δύο ζητήματα απαιτούν συνεννόηση, θεσμική θωράκιση και ρεαλισμό, σημειώνοντας πως ειδικά για το τρένο της Πάτρας πρόκειται για υπόθεση εθνικής σημασίας που χρειάζεται τεκμηριωμένη διεκδίκηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.