Η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει σήμερα τα Εισόδια της Θεοτόκου, στις 21 Νοεμβρίου, μία από τις 12 Μεγάλες Εορτές της. Επειδή η ημερομηνία της βρίσκεται μέσα στη Νηστεία των Χριστουγέννων κατά την ημέρα αυτή οι κανόνες της νηστείας ελαφραίνουν και επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού, κρασιού και λαδιού.
Να σημειώσουμε ότι το εορταζόμενο γεγονός για τα Εισόδια της Θεοτόκου δεν αναφέρεται στην Αγία Γραφή.
Όλοι γνωρίζομε το συμπαθέστατο βιβλικό ζευγάρι του Ιωακείμ και της Άννας. Ζευγάρι πιστό στον ένα και αληθινό Θεό των πατέρων τους. Ήταν και οι δύο τους άνθρωποι καλόγνωμοι καί ειρηνικοί και η συμβίωσή τους κυλούσε ήρεμα.
Ωστόσο μια μελαγχολία βάραινε τις ψυχές τους. Και στων δύο τις καρδιές φώλιαζε η ίδια λαχτάρα.
Να γίνουν γονείς, να αποκτήσουν έστω και ένα παιδί. Η Άννα με τις θερμές προσευχές που καθημερινά έστελνε στον Θεό της, είχε τάξει να προσφέρει, να αφιερώσει το παιδί που θα της χάριζε ο Κύριος στην υπηρεσία την δική του.
Είχε διαβάσει η Άννα στα ιερά γράμματα (Παλ. Διαθήκη) για μια άλλη Άννα την γυναίκα του Ελκανά που πριν εκατοντάδες χρόνια είχε και αυτή τον ίδιο καημό, νά αποκτήσει ένα παιδί. Ό Κύριος των Δυνάμεων είχε εισακούσει τότε την θερμή προσευχή της Άννας του Ελκανά και της χάρισε ένα αγοράκι.
Όλοι ξέρουμε τον μεγάλο προφήτη Σαμουήλ, το ευλογημένο παιδί της προσευχής. Αυτά σκεφτόταν η Άννα του Ιωακείμ με τη μεγάλη πίστη της στον Θεό και ήλπιζε. Μήπως λιγόστεψε η δύναμις του Κυρίου της; Μήπως εμίκρυνε το παντοδύναμο χέρι του; (Αρ.ια:23 Ησ:νθ:1). Καί έτσι μ’ όλο που τα χρόνια κυλούσαν αφήνοντας πάνω στην Άννα τ’ αχνάρια τους, εκείνη δεν έπαψε να προσεύχεται θερμά και να περιμένει το θαύμα.
Μα το πότε θα γίνει το θαύμα που ο καθένας μας περιμένει, μόνον ο Θεός το γνωρίζει, Εκείνος ξέρει την κατάλληλη στιγμή και όχι εμείς οι ανυπόμονοι.
Ο κόσμος πλήγωνε το αγαπημένο ζευγάρι και δεν το άφηναν ούτε θυσίες να προσφέρει στον Θεό, γιατί τότε επικρατούσε η γνώμη ότι οι άνθρωποι που δεν γεννούσαν παιδιά δεν είχανε το δικαίωμα της προσφοράς θυσιών.
Μα να, το πλήρωμα του χρόνου φθάνει σε μιά εποχή που οι ανθρώπινες ελπίδες έχουνε σβύσει. Και η Άννα γέννησε την μονάκριβη στον κόσμο θυγατέρα της, όταν το κεφάλι της ήταν άσπρο από τα γερατειά καί τα όργανά της νεκρωμένα λόγω της ηλικίας, γέννησε την κόρη της, την μικρή Μαρία, την εκλεκτή του Θεού. Στις 8 Σεπτεμβρίου γιορτάζουμε την γέννηση της μικρής Παναγίτσας μας.
Χαρά γέμισε το σπιτικό και τις ψυχές του πιστού ζευγαριού. Στήν δύση της ζωής τους ανέτειλε και γι’ αυτούς ο ήλιος της χαράς!!
Μα μέσα στη χαρά τους δεν ξεχάσανε το μεγάλο τους τάμα, “να αφιερώσουν τήν κόρη τους στον Ναό, στην υπηρεσία του Θεού”.
Τα πρώτα χρόνια της ζωής της Μαρίας πέρασαν γρήγορα για την Άννα και έφθασε η ώρα της εκπληρώσεως του τάματός της.
Αυτή την όμορφη επέτειο γιορτάζομε στις 21 Νοεμβρίου. Χαρούμενο καί βαθειά συγκινημένο το γερασμένο ζευγάρι, περιτριγυρισμένο από φίλους, συγγενείς και κοπέλες γιορτινά ντυμένες με άσπρες λαμπάδες στα χέρια, προχωρεί το δρόμο που φέρνει στον Ναό.
Η μικρή Μαρία ντυμένη στα άσπρα, ανάμεσα στον πατέρα και την μητέρα της, προχωρεί χαρούμενη στην αφιέρωση. Προχωρεί σαν να μαντεύει τον ευλογημένο προορισμό της.
Η εκκλησία μας με ωραιότατα τροπάρια λαμπρύνει την γιορτή αυτή:
Απολυτίκιον: Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις` εν ναώ του Θεού τρανώς η παρθένος δείκνυται και τον Χριστόν τοις πάσιν προκαταγγέλλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν` χαίρε της οικονομίας του κτίστου η εκπλήρωσις.
Σύμφωνα με την παράδοση
Τα Εισόδια της Θεοτόκου οι γεωργοί την λένε Παναγία η «ποσπορίτσα» συνδέοντας την με το τέλειωμα της σποράς και την ευκαρπία των σπόρων που έσπειραν. Η παράδοση αυτή της Παναγίας έχει εμπνεύσει την εικονογραφία και η υμνογραφία.