Για τρεις ημέρες, στη Νάουσα, οι ελληνικές φιλαρμονικές έγιναν πεδίο μελέτης και προβληματισμού, εργαστήρι μουσικής πράξης και, κυρίως, τόπος ουσιαστικής συνάντησης.
Σύνεδροι, αρχιμουσικοί, μουσικοί, εκπαιδευτικοί και άνθρωποι των φιλαρμονικών από ολόκληρη την Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό, συναντήθηκαν δια ζώσης αλλά και διαδικτυακά για να μοιραστούν γνώσεις και εμπειρίες, δυσκολίες και ανησυχίες, αναζητήσεις και προσδοκίες.
Στα σεμιναριακά εργαστήρια, μουσικοί διαφορετικών ηλικιών και εμπειριών εργάστηκαν επάνω στα ιδιαίτερα ζητήματα των οργάνων τους. Στα μικρά σύνολα καλλιέργησαν την ακρόαση, τη συνεργασία και την ευθύνη του κάθε μουσικού μέσα στον κοινό ήχο. Στις εισηγήσεις και τις θεματικές συνεδρίες παρουσιάστηκαν ιστορικές έρευνες, παιδαγωγικές προσεγγίσεις, καλλιτεχνικοί προβληματισμοί και ζητήματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον των φιλαρμονικών.
Οι στρογγυλές τράπεζες δημιούργησαν χώρο για ανοιχτό διάλογο, ανταλλαγή διαφορετικών εμπειριών και αναζήτηση απαντήσεων σε κοινές δυσκολίες. Στις εργαστηριακές πρόβες, η θεωρία πέρασε στη μουσική πράξη: η μελέτη της παρτιτούρας, η διεύθυνση, η πρόβα, η επικοινωνία του αρχιμουσικού με το σύνολο και η διαμόρφωση της ερμηνείας δοκιμάστηκαν επάνω στο ζωντανό σώμα της ορχήστρας.
Και στη συναυλία λήξης, όσα είχαν μελετηθεί, συζητηθεί και δοκιμαστεί κατά τη διάρκεια του τριημέρου απέκτησαν δημόσια, ακουστή μορφή και μοιράστηκαν με το κοινό.
Αυτή η συνύπαρξη θεωρίας και πράξης, λόγου και ήχου, διδασκαλίας και κοινής μουσικής εμπειρίας αποτέλεσε ένα από τα ουσιαστικότερα χαρακτηριστικά της διοργάνωσης. Το Συνέδριο δεν περιορίστηκε στην παρουσίαση έτοιμων γνώσεων. Έδωσε τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να εργαστούν μαζί, να ακούσουν ο ένας τον άλλον, να θέσουν ερωτήματα και να αναζητήσουν από κοινού νέους δρόμους.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ενισχύθηκαν παλαιότεροι δεσμοί και γεννήθηκαν νέες σχέσεις φιλίας, αλληλοεκτίμησης και συνεργασίας. Το εξαιρετικό κλίμα που διαμορφώθηκε δεν υπήρξε απλώς μια ευχάριστη πλευρά της διοργάνωσης, αλλά βασική προϋπόθεση για την ειλικρίνεια του διαλόγου και τη γονιμότητα της κοινής εργασίας.
Ξεχωριστή θέση σε όσα κρατούμε από τη Νάουσα έχει η φιλοξενία των ανθρώπων της διοργανώτριας Φιλαρμονικής. Δεν τη νιώσαμε μόνο ως άρτια οργάνωση και φροντίδα για τις ανάγκες των συμμετεχόντων, αλλά ως μια αληθινή ζεστασιά που ξεχείλιζε και συνόδευσε κάθε στιγμή του Συνεδρίου.
Η διοργάνωση αφήνει πίσω της μια σημαντική παρακαταθήκη γνώσης, εμπειρίας και συνεργασίας. Για να μη μείνει αυτή η παρακαταθήκη περιορισμένη στον χρόνο και στον χώρο της συνάντησης, η Ελληνική Φιλαρμονική Εταιρεία προχωρά στην έκδοση των “Πρακτικών του 8ου Συνεδρίου”. Οι εισηγήσεις, οι προβληματισμοί και τα συμπεράσματα των εργασιών θα αποκτήσουν έτσι διάρκεια και θα καταστούν προσιτά στην ευρύτερη φιλαρμονική κοινότητα.
Κατά την ολοκλήρωση των εργασιών έγινε, επίσης, μια πρώτη αποτίμηση του Συνεδρίου και συζητήθηκαν τρόποι με τους οποίους η διοργάνωση μπορεί να εξελιχθεί, να γίνει ακόμη πιο συμμετοχική και να ανταποκριθεί ουσιαστικότερα στις ανάγκες των ανθρώπων και των συνόλων που υπηρετούν τον θεσμό της φιλαρμονικής.
Η επόμενη συνάντηση έχει ήδη οριστεί για τον Οκτώβριο του 2027. Ο τόπος και οι λεπτομέρειες της διοργάνωσης θα ανακοινωθούν από τη Φιλαρμονική που ανέλαβε τη φιλοξενία της.
Οι εργασίες του 8ου Συνεδρίου ολοκληρώθηκαν. Η γνώση που κατακτήθηκε, οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν και ο διάλογος που άνοιξε στη Νάουσα αποτελούν πλέον τη βάση για τη συνέχειά του.
