ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΟΓΚΟΛΗ
Η Πάτρα, ως πύλη της Δυτικής Ελλάδας και στρατηγικό σταυροδρόµι µεταξύ Ανατολής και Δύσης, εισέρχεται σε µια νέα εποχή χάρη στη δυναµική που αναπτύσσει το νέο λιµάνι της πόλης. Η λιµενική δραστηριότητα ενισχύεται, δηµιουργεί άµεσες και έµµεσες θέσεις εργασίας, ενώ ταυτόχρονα στηρίζει την τοπική βιοµηχανία και ανοίγει ορίζοντες εξωστρέφειας. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή απαιτεί και συνεννόηση. Ξεκάθαρη και κοινή γραµµή πλεύσης από όλους τους τοπικούς και εθνικούς φορείς, για να µην χαθεί πολύτιµος χρόνος και δυναµικό.
Στο επίκεντρο των εξελίξεων και του σηµερινού ρεπορτάζ βρίσκεται ο ναυτιλιακός πράκτορας Σπύρος Ρωµάνος, ο οποίος, µέσα από τη δραστηριότητα της εταιρείας του, βιώνει καθηµερινά την πραγµατικότητα του λιµανιού. Εκτός από ενεργός επαγγελµατίας στον χώρο των θαλάσσιων µεταφορών, κατέχει και τον ρόλο του Προέδρου της Ένωσης Ναυτικών Πρακτόρων Πατρών και Δυτικής Ελλάδας, έχοντας πλήρη εικόνα τόσο των επιχειρησιακών όσο και των θεσµικών ζητηµάτων.
Αναπτυξιακή υποδοµή
«Ο νέος λιµένας είναι κατά κύριο λόγο εισαγωγικός», µας εξηγεί ο κ. Ρωµάνος. «Από εδώ περνούν φορτία µε λάδια, σίδερα, σιτηρά – προϊόντα που κατευθύνονται προς τη βιοµηχανία και τη µεταποίηση της περιοχής». Μέσα από τις υφιστάµενες γραµµές της DFDS, που συνδέουν την Τουρκία µε την Ελλάδα και την Ιταλία, αλλά και µε τις δοκιµαστικές γραµµές προς Γαλλία και Αίγυπτο, το λιµάνι της Πάτρας αποκτά γεωοικονοµική σηµασία. Το ανάποδο δροµολόγιο (Ιταλία-Ελλάδα-Τουρκία) ενισχύει ακόµα περισσότερο τη διασύνδεση και την κινητικότητα εµπορευµάτων.
«Η γραµµή µε την Αίγυπτο αναµένεται να αξιολογηθεί µέσα στο 2026», τονίζει ο ίδιος. Πρόκειται για έναν νέο άξονα µε διακρατική σηµασία, που θα µπορούσε να εντάξει την Αχαϊκή πρωτεύουσα σε ένα δίκτυο νότιας Μεσογείου. Σε διπλωµατικό επίπεδο, άλλωστε, συνεχίζονται οι επαφές µεταξύ Ελλάδας-Ευρώπης, µε το λιµάνι της Πάτρας να περιλαµβάνεται στις συζητήσεις.
Οικονοµική «ένεση» για την τοπική κοινωνία
Η λιµενική δραστηριότητα αποδίδει ήδη σηµαντικά οικονοµικά οφέλη στην τοπική οικονοµία. «Μιλάµε για περίπου 300.000 ευρώ τον µήνα, ποσό που κυκλοφορεί στην Πάτρα από τις υπάρχουσες δραστηριότητες», επισηµαίνει ο κ. Ρωµάνος. Οι άµεσες, δε, θέσεις εργασίας αφορούν σε πρακτορεία, εκτελωνιστές, επιχειρήσεις πώλησης µηχανηµάτων, λιµενεργάτες, αλλά και στον ευρύτερο εµπορικό και υπηρεσιακό κύκλο.
Επιπλέον, η ανάπτυξη της βιοµηχανίας της περιοχής είναι άρρηκτα συνδεδεµένη µε την ύπαρξη ενός δυναµικού και αποτελεσµατικού λιµανιού. Οι θαλάσσιες µεταφορές αποτελούν κοµβικό κρίκο στην αλυσίδα παραγωγής και διανοµής, δίνοντας ευελιξία και προσβασιµότητα σε τοπικές βιοµηχανικές µονάδες.
Η ανάγκη εµπορευµατικού κέντρου
Στο µεταξύ, ένα από τα βασικά ζητήµατα που καταγράφονται σήµερα αφορά στην έλλειψη αποθηκευτικών χώρων γύρω από το λιµάνι. «Είναι ένα από τα µεγαλύτερα εµπόδια που αντιµετωπίζουµε», παραδέχεται ο κ. Ρωµάνος. Η δηµιουργία εµπορευµατικού τµήµατος, όπως έχει προταθεί, θα έλυνε πλήθος ζητηµάτων, αυξάνοντας τη δυνατότητα διαχείρισης φορτίων και ενισχύοντας τις δυνατότητες των επιχειρήσεων να αξιοποιήσουν το λιµάνι ως βασικό κόµβο διακίνησης.
Κρουαζιέρα, µέγκα γιοτ και ασυνεννοησία
Ένα ακόµη σηµαντικό κεφάλαιο αφορά στη µετατροπή µέρους του παλιού λιµανιού σε µαρίνα για µεγάλα σκάφη και βάση για την κρουαζιέρα. Οι διαδικασίες προχωρούν, µε ενδιαφέρον από επενδυτές και σχετική κινητικότητα. Ωστόσο, η αντίδραση του Δήµου Πατρέων δείχνει ότι λείπει η κοινή στρατηγική.
Η αντίφαση αυτή δηµιουργεί σύγχυση και όπως λέγεται είναι κρίσιµο όλοι οι εµπλεκόµενοι φορείς -τοπική αυτοδιοίκηση, επιµελητήρια, Υπουργεία και λιµενικές αρχές- να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να καθορίσουν κοινές προτεραιότητες. Μια καλά οργανωµένη µαρίνα, ικανή να φιλοξενεί mega yachts και κρουαζιερόπλοια, µπορεί να µετατρέψει την Πάτρα σε προορισµό υψηλού τουριστικού επιπέδου, µε τεράστια πολλαπλασιαστικά οφέλη για την οικονοµία και την απασχόληση.
Το στοίχηµα του τρένου και της υπογειοποίησης
Την ίδια στιγµή, το Υπουργείο Υποδοµών και Μεταφορών προτείνει να υποβληθεί εκ νέου πρόταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την υπογειοποίηση της σιδηροδροµικής γραµµής από τον Άγιο Διονύσιο έως τον Άγιο Ανδρέα. Η σύνδεση αυτή είναι απαραίτητη για την εξυπηρέτηση του εµπορευµατικού τοµέα, καθώς θα δώσει τη δυνατότητα απευθείας µεταφοράς φορτίων από και προς το λιµάνι µε σιδηροδροµικό µέσο.
Αν η Πάτρα δεν κινηθεί συντονισµένα, υπάρχει ο κίνδυνος να χαθούν κονδύλια, επενδυτικές ευκαιρίες και να µείνει η πόλη εγκλωβισµένη σε µία στάσιµη κατάσταση, ενώ τα άλλα λιµάνια της χώρας θα προχωρούν.
Συµπερασµατικά
Η Αχαϊκή πρωτεύουσα έχει µπροστά της µια ιστορική ευκαιρία: να µετατραπεί σε πραγµατικό διαµετακοµιστικό, τουριστικό και βιοµηχανικό κόµβο. Το νέο λιµάνι έχει αρχίσει να παράγει αποτελέσµατα, αλλά για να επιταχυνθεί η πορεία αυτή, απαιτείται σύµπνοια, σχέδιο και αποφασιστικότητα.
Ο Σπύρος Ρωµάνος, εκπροσωπώντας και τον κλάδο του, στέλνει ξεκάθαρο µήνυµα: «Δεν έχουµε την πολυτέλεια να µην έχουµε κοινή στρατηγική. Η ανάπτυξη του λιµανιού είναι υπόθεση όλων µας και χρειάζεται κοινό βηµατισµό. Μόνο έτσι θα κερδίσουµε το στοίχηµα της ανάπτυξης για την Πάτρα και τη Δυτική Ελλάδα».