Κωσταντίνος Κακκαβάς: Το δημογραφικό δεν λύνεται με ευχές ούτε με αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Ο Πρόεδρος του Εμπορικού Δικτύου Καλαβρύτων ΑΖΑΝΕΣ στην τοποθέτηση του στην ημερίδα γι ατο δημογραφικό που διοργάνωσε το kalavritalive.gr τόνισε ότι το δημογραφικό δεν λύνεται με ευχές ούτε με αποσπασματικές παρεμβάσεις. Απαιτεί ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο που θα συνδέει τον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, τις δημόσιες υποδομές, την κοινωνική πολιτική, τον πολιτισμό και την καινοτομία.

Κυρίες και κύριοι,

Θέλω να ξεκινήσω με ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές και το Kalavritalive.gr για την πρόσκληση αλλά κυρίως και για αυτήν την πολύ σημαντική προσπάθεια για δημόσιο διάλογο για τα τόσο σοβαρά θέματα του τόπου μας.

Το δημογραφικό πρόβλημα της επαρχίας Καλαβρύτων δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο ούτε μια αναπόφευκτη εξέλιξη. Είναι το αποτέλεσμα χρόνιων πολιτικών επιλογών, της εγκατάλειψης της ελληνικής περιφέρειας και της απουσίας ενός ολοκληρωμένου σχεδίου ανάπτυξης.

Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να περιοριστεί στο πόσοι άνθρωποι φεύγουν ή πόσα παιδιά γεννιούνται. Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ πιο ουσιαστικό: γιατί ένας νέος άνθρωπος να επιλέξει να ζήσει, να εργαστεί και να δημιουργήσει οικογένεια στα Καλάβρυτα;

Αν δεν απαντήσουμε πειστικά σε αυτό το ερώτημα, καμία δημογραφική πολιτική δεν πρόκειται να αποδώσει.

Πρώτος άξονας: Υποδομές και δημόσιες υπηρεσίες.

Δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς σύγχρονες υποδομές. Η πολύμηνη διακοπή λειτουργίας του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου, της ατμομηχανής της οικονομίας μας, του εμπορικού αγγελιοφόρου, δεν αποτελεί μόνο συγκοινωνιακό πρόβλημα. Είναι πλήγμα για τον τουρισμό, την τοπική οικονομία και την εικόνα της περιοχής.

Η εικόνα αυτή δεν αφορά μόνο ένα τρένο που σταμάτησε να κινείται. Αφορά έναν τόπο που στερήθηκε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της ταυτότητας και της ανάπτυξής του.

Ζηταμε τώρα την επανελειτουργία της ιστορικής γραμμής με πλήρη δρομολόγια όπως λειτουργούσε και με εγγύηση πως θα υλοποίηθουν τα έργα που όφειλε η πολιτεία και η περιφέρεια να υλοποιήσει.

Παράλληλα, η υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, οι ελλείψεις στο νοσοκομείο, και η συνεχόμενη υποβάθμιση του η ενδεχόμενη καταργηση της αυτοτελειας του και η διασύνδεση με το νοσοκομειου Αιγίου που θα αποστερούσε κάθε διοικητική αυτοτέλεια και θα αποψίλωνε απο προσωπικό και ιατρους το νοσοκομειο καλαβρϋτων.

Στην παιδεία : Οι δυσκολίες στην εκπαίδευση δημιουργούν ένα αίσθημα ανασφάλειας στις οικογένειες.Η απουσία ενός κέντρου δημιουργικής απασχόλησης που η περιφέρεια δυτ.ελλαδας σταμάτησε την χρηματοδότηση τους, η ενίσχυση της στέγης για καθηγητες και εκπαιδευτικους, γιατι έχουμε φτάσει σήμερα να βλέπουμε τους δασκάλους των παιδιών μας να πηγαινοέρχονται καθημερινα με κίνδυνο την εξουθένωση τους ακομα και της ζωη τους σε ένα επικίνδυνο οδικό δίκτυο, επειδή δεν υπάρχει προσιτή στέγη, επειδη πρεπει να δαπανήσουν το 40% του μισθου τους για να μεινουν το καλύτερο σε μια γκαρσονιέρα. Το στεγαστικό πρόβλημα έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Τα υψηλά ενοίκια και η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών αποτρέπουν εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς, γιατρούς και νέες οικογένειες από το να εγκατασταθούν μόνιμα στην περιοχή.

Δεύτερος άξονας: Παραγωγική ανάπτυξη και απασχόληση.

Η οικονομία της περιοχής παραμένει περιορισμένη. Παρά τη σημαντική συμβολή της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών, απουσιάζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που να προσελκύει νέες παραγωγικές μονάδες, να αξιοποιεί τα τοπικά προϊόντα και να δημιουργεί σταθερές, ποιοτικές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Χρειαζεται μια γεναια πολιτικη αποφαση που θα αφορα την ίδρυση ενος εκπαιδευτικου ιδρύματος που θα συνδεει την παρουσια του με την παραγωγικη διαδικασια που συντελειται στην περιοχη , μια σχολη μαθητιας, μια γεωργικη ή γσλακτομικη σχολή που θα δώσει ζωή με νεο έμψυχο δυναμικο στην περιοχη και θα πλαισιώσει επιστημονικα την παραγωγικη διαδικασια.

Οι νέοι δεν εγκαταλείπουν τον τόπο τους επειδή δεν τον αγαπούν. Φεύγουν επειδή δεν βλέπουν προοπτική.

Τρίτος άξονας: Ποιότητα ζωής και πολιτισμός.

Η ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο με οικονομικούς δείκτες. Μετριέται και με την ποιότητα της καθημερινότητας.

Ένας τόπος χρειάζεται πολιτισμό, αθλητισμό, δημιουργικές δραστηριότητες, εκδηλώσεις, χώρους συνάντησης και εξωστρέφεια. Η πολιτιστική ερήμωση οδηγεί αναπόφευκτα και σε κοινωνική ερήμωση.

Το πάγωμα του σχεδίου ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ έβαλε σε ακινησία πολλά δημοτικά έργα και στερεισε απο την τοπικη αυτοδιοικηση σημαντικους πόρους ,υποβαθμιζοντας τον δήμο και τις αναγκες των τοπικων κοινωνιων.

Χρειαζόμαστε ένα φιλόδοξο σχέδιο πολιτιστικής αναγέννησης που θα κάνει τα Καλάβρυτα ελκυστικό τόπο διαβίωσης για όλες τις ηλικίες.

Τέταρτος άξονας: Ο πρωτογενής τομέας.

Ο πρωτογενής τομέας αποτελεί διαχρονικά τη ραχοκοκαλιά της περιοχής μας. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μια σταδιακή συρρίκνωση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.

Το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι χαμηλές τιμές των προϊόντων, η έλλειψη νέων αγροτών, οι δυσκολίες πρόσβασης στη χρηματοδότηση και η απουσία ουσιαστικής τεχνικής υποστήριξης οδηγούν πολλούς στην εγκατάλειψη της παραγωγής.

Να σημειώσουμε εδω ως προς τις αγροτικές περιοχές στα ενδότερα του δήμου μας, πολλοί συμπολίτες μας αγρότες και κτηνοτρόφοι, μένουν στην ύπαιθρο και φροντίζουν τα ζώα τους χωρίς ηλεκτροφωτισμό χωρις αγροτικη οδοποιία,χωρίς εναν γεωπόνο να τους δώσει έστω κατευθύνσεις και κάποιοι μιλανε για αναπτυξη, όταν την ίδια στιγμή η σκια του σκανδάλου του οπεκεπε πλανάται πάνω απο τα κεφάλια των κυβερνωντων στερωντας τους πόρους και τα χρήματα ενός σκανδάλου απο τους πραγματικους αγρότες .

Αν χαθεί ο πρωτογενής τομέας, δεν θα χαθεί μόνο η οικονομία της περιοχής. Θα χαθεί η ταυτότητα των Καλαβρύτων.

Πέμπτος άξονας: Ουσιαστική αποκέντρωση.

Η ελληνική περιφέρεια δεν χρειάζεται μόνο χρηματοδοτήσεις. Χρειάζεται μεταφορά αρμοδιοτήτων, υπηρεσιών και αποφάσεων.

Ένα πιο αποκεντρωμένο κράτος, με ισχυρότερη παρουσία των υπηρεσιών του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και άλλων δημόσιων φορέων στην περιφέρεια, θα μπορούσε να στηρίξει ουσιαστικά τον αγρότη, τον επιχειρηματία και τον νέο επιστήμονα.

Η αποκέντρωση δεν είναι διοικητική λεπτομέρεια. Είναι προϋπόθεση περιφερειακής ανάπτυξης.

Έκτος άξονας: Δημογραφική πολιτική.

Η υπογεννητικότητα δεν αντιμετωπίζεται μόνο με οικονομικά επιδόματα.

Οι νέες οικογένειες χρειάζονται παιδικούς σταθμούς, Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης, δημοτικές κατασκηνώσεις, δομές στήριξης, ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης.

Χρειάζονται κυρίως σταθερή εργασία, αξιοπρεπές εισόδημα και τη βεβαιότητα ότι μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους στον τόπο τους.

Σήμερα, όμως, η γήρανση του πληθυσμού επιταχύνεται, ενώ η χαμηλή κερδοφορία στη γεωργία και την κτηνοτροφία και οι περιορισμένες καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας ωθούν τους νέους να αναζητούν αλλού τις ευκαιρίες που δεν βρίσκουν εδώ.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω κάτι.

Το δημογραφικό δεν λύνεται με ευχές ούτε με αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Απαιτεί ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο που θα συνδέει τον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, τις δημόσιες υποδομές, την κοινωνική πολιτική, τον πολιτισμό και την καινοτομία.

Τα Καλάβρυτα διαθέτουν μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματα: ισχυρή ιστορία, φυσικό πλούτο, ποιοτικά προϊόντα και ανθρώπους με γνώσεις και διάθεση να δημιουργήσουν.

Το ζητούμενο είναι να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε οι νέοι να μην αναγκάζονται να φεύγουν, αλλά να μπορούν να επιλέγουν συνειδητά να μείνουν, να επιστρέψουν και να χτίσουν εδώ το μέλλον τους.

Αυτός πρέπει να είναι ο πραγματικός στόχος κάθε σοβαρής πολιτικής για το δημογραφικό.