Η ομαδάρα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς το έκανε κι αυτό! Μετά από μια νέα συγκλονιστική εμφάνιση κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία της Γερμανία με το γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη στο 67’ και έκανε το 2χ2 στον όμιλο του Nations League με δύο νίκες σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ!
Ναι, το ματς στη WWK Arena δεν ήταν σαν αυτό στο Ράικο Μίτιτς. Ναι, οι Γερμανοί μας έκαναν και υποφέραμε, αλλά σε κανένα σημείο του αγώνα δεν ρίξαμε λευκή πετσέτα, δεν πανικοβληθήκαμε και δεν χάσαμε το πιστεύω μας… Κι όταν ήρθε κι η βοήθεια από τον πάγκο το πιστέψαμε περισσότερο και φτάσαμε σ’ αυτόν τον ιστορικό θρίαμβο.
Το ματς
Η Γερμανία όπως αναμενόταν μπήκε με μια σχετική ορμή στο ματς, αλλά το πάθημα του Βελιγραδίου (όπου δεχθήκαμε γκολ μόλις στο 4’) έγινε μάθημα με την ελληνική ομάδα να είναι εξαιρετικά συγκεντρωμένη και να απορροφά εύκολα τους κραδασμούς της πίεσης της έδρας.
Μάλιστα η πρώτη σοβαρή φάση στο ματς είχε την υπογραφή του Καρέτσα με τον άσο της Ντόρτμουντ να ελίσσεται από τα δεξιά και να πλασάρει με το αριστερό στέλνοντας τη μπάλα μόλις πάνω από το δοκάρι.
Η Γερμανία είχε περισσότερη ώρα τη μπάλα στην κατοχή της, έχοντας υπεροπλία στη μεσαία γραμμή με τα μεγάλα κορμιά που διέθετε (τρομερός Ενμετσά) αλλά έβρισκε ελάχιστους χώρους και ουσιαστικά απείλησε με κάποιες επικίνδυνες σέντρες που πέρασαν από αμυντικούς και επιτιθέμενους.
Ωστόσο και εμείς σε πολλές περιπτώσεις όπου μπορούσαμε να βγάλουμε επικίνδυνες αντεπιθέσεις είτε έγινε λάθος πάσα (από την πίεση που μας ασκούσαν), είτε δεν βγήκε καν κάποια πάσα καθώς έλειπε ο παίκτης που θα την περάσει σωστά από τη μεσαία γραμμή και προς την επίθεση.
Για να φτάσουμε στο 27’ όταν από το φάουλ που κερδίσαμε έξω από την περιοχή των γηπεδούχων, οι Γερμανοί έβγαλαν την κόντρα με το Αντεγιέμι να αποφεύγει τον Τσιμίκα αλλά να αστοχεί στο τετ α τετ πλασάροντας ψηλά και άστοχα.
Ο επιθετικός της Μπαρτσελόνα ήταν ο πρωταγωνιστής και στην επόμενη μεγάλη φάση στο ματς καθώς έξω από την περιοχή αφού άδειασε τον Ανδρούτσο έκανε το πλασέ με τον Τζολάκη να απογειώνεται και να διώχνει εντυπωσιακά σε κόρνερ.
Η εικόνα του αγώνα δεν άλλαξε ως το φινάλε του ημιχρόνου χωρίς κάποια άλλη φάση μπροστά από τις δύο εστίες.
Με την έναρξη του Β’ ημιχρόνου ο Γιοβάνοβιτς πέρασε τον Σάλιακα αντί του Βαγιαννίδη, αλλά από τα πρώτα λεπτά το πρόβλημα ήταν ότι κάναμε πολύ εύκολα το λάθος έξω από την περιοχή μας με τον Τζολάκη όμως να κάνει τους Γερμανούς να τραβούν τα μαλλιά τους.
Στο 49’ ο Ζαφείρης έκανε ντρίμπλες έξω από την περιοχή, έχασε τη μπάλα και ο Μπράουν έκανε το συρτό σουτ με τον Έλληνα κίπερ να γίνεται ένα με το χορτάρι και να μπλοκάρει.
Η Εθνική έχανε όλες τις μονομαχίες, ήταν συνεχώς σε θέση άμυνας, με τον Τζολάκη να έχει απάντηση και στην τρομερή εκτέλεση φάουλ του Κίμιχ στο 54’ απομακρύνοντας σε κόρνερ.
Με την εικόνα μας να μην αλλάζει και τον Ζαφείρη να υποπίπτει σ’ ένα ακόμη λάθος ο Γιοβάνοβιτς στο 59’ πέρασε στο ματς Ιωαννίδη, Κουρμπέλη αντί των Τεττέη, Ζαφείρη.
Με τη Γερμανία να μην μπορεί να πιέσει τόσο έντονα η Εθνική φάνηκε να ισορροπεί το ματς και άρχισε να δείχνει διάθεση να ανέβει μέτρα στο γήπεδο, πάτησε την αντίπαλη περιοχή για πρώτη φορά στο 65’ με την σέντρα του Σάλιακα να μην βρίσκει στόχο και στο 68’ ήρθε η στιγμή που περιμέναμε.
Ο Παυλίδης κέρδισε από τον Κίμιχ, έβγαλε την ασίστ στον Ιωαννίδη που ήταν μόνος του απέναντι από τον Νίμπελ, αλλά το πλασέ του στην κίνηση έστειλε τη μπάλα δίπλα από το δοκάρι…
Οι χιλιάδες Έλληνες οπαδοί στις κερκίδες της WWK Arena δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που χάθηκε, αλλά αντί να μας πάρει από κάτω, αυτή η φάση μας έκανε να το πιστέψουμε.
Στο 74’ το γύρισμα του Τζόλη δεν βρήκε συμπαίκτη, όμως λίγο αργότερα από τη νέα σέντρα του η μπάλα έφτασε στο ημικύκλιο της περιοχής, ο Κουρμπέλης έκανε τρομερή προσποίηση (!) και σούταρε με τη μπάλα να κοντράρει σε αμυντικό και να καταλήγει στα δίχτυα.
Το ανατριχιαστικό «ΓΚΟΟΟΟΟΟΟΟΛ» από τους Έλληνες στις κερκίδες ακούστηκε μέχρι την πατρίδα με τον Κλοπ και τους παίκτες του να προσπαθούν να καταλάβουν τι τους βρήκε…
Οι αλλαγές που έκαναν οι γηπεδούχοι ελάχιστα τους βοήθησαν και παρόλο που προσπάθησαν και πάλι να μας πιέσουν, αντιδράσαμε με απίστευτη ψυχραιμία και τρομερό πάθος σε κάθε μονομαχία!
Παίξαμε έξυπνα με τον χρόνο, κλείσαμε κάθε διάδρομο, αγγίξαμε το 0-2 στο 88’ με το γυριστό του Ιωαννίδη να φεύγει λίγο πάνω από το δοκάρι και αρχίσαμε να μετράμε αντίστροφα για το τελευταίο σφύριγμα του Κάβανα.
Κι όταν ο Άγγλος ρέφερι σφύριξε τρεις φορές το πάρτι της ομάδας και των Ελλήνων μόλις είχε αρχίσει… Ελλαδάρα, Ελλαδάρα σ’ αγαπώ, γιατί είσαι στην Ευρώπη το καλύτερο σιρόπι.