Η Ελλάδα θρηνεί ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο καθήκον, πολίτες που είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται και έναν φυσικό πλούτο να χάνεται ξανά.Η απώλεια των πυροσβεστών είναι μια τραγική υπενθύμιση ότι η πρώτη γραμμή της μάχης πληρώνει βαρύ τίμημα. Στις οικογένειές τους εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
Όμως η συγκίνηση δεν αρκεί. Όταν οι ίδιες τραγωδίες επαναλαμβάνονται, η ευθύνη είναι πρωτίστως πολιτική.
Η κλιματική κρίση είναι πραγματικότητα, αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι. Απαιτεί κράτος που προλαμβάνει, σχεδιάζει και συντονίζει αποτελεσματικά, όχι αποσπασματικές αντιδράσεις.
Οι καταστροφικές πυρκαγιές σε Ελλάδα, Νότια Ευρώπη και Μεσόγειο δείχνουν ότι η κρίση εντείνεται. Χρειάζονται ολιστικές πολιτικές και ευρωπαϊκή συνεργασία για πρόληψη και ανθεκτικότητα.
Εδώ και χρόνια είχαμε προειδοποιήσει και θεσμοθετήσει πολιτικές πρόληψης. Η έλλειψη συνέχειας και σχεδίου σήμερα κοστίζει στη χώρα.
Η υποβάθμιση της πρόληψης, οι ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό και η απουσία στρατηγικής είναι πολιτικές επιλογές με συνέπειες.
Στις αιτίες προστίθεται και η καθυστέρηση στον εκσυγχρονισμό του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, που δεν μπορεί να μένει πίσω όταν απαιτούνται επενδύσεις για ασφάλεια και πρόληψη κινδύνων.
Οι πυροσβέστες και η Δασική Υπηρεσία πρέπει να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά ενός σύγχρονου συστήματος πρόληψης, με μόνιμη ενίσχυση και ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.
Οφείλουμε μια Πολιτεία που δεν θα διαχειρίζεται απλώς τις καταστροφές, αλλά θα τις αποτρέπει.
Η χώρα χρειάζεται νέα εθνική στρατηγική πολιτικής προστασίας, με έμφαση στην πρόληψη, την επιστήμη, την αποκέντρωση και τη λογοδοσία.