Ο Γιώργος Μώρος τίμησε με την παρουσία του την ημερίδα που διοργανώθηκε στα Καλάβρυτα από το kalvritalive.gr Το Σάββατο 25 Ιουλίου 2026 με θέμα: Το Δημογραφικό, ως Μείζονα ΕΘΝΙΚΗ Προτεραιότητα, Ορεινή Αχαΐα, και Σύνδεση με την Οικονομική Ανάπτυξη του Τουριστικού Τομέα και την Γεωργοκτηνοτροφική Επιχειρηματικότητα.
Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 27 Φεβρουαρίου του 1967. Για δημογραφικούς λόγους πολιτογραφήθηκε στη Χόβολη Καλαβρύτων Αχαΐας όπου έζησε έως και την ηλικία των 15 ετών.
Αποφοίτησε από το 4ο Λύκειο Πατρών 1984 και έως το 2014 (30 έτη) ακολούθησε ένα μεγάλο κύκλο σπουδών στο χώρο των Επιστημών της Υγείας με ταυτόχρονη επιστημονική και επαγγελματική δραστηριότητα.
Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας, κάτοχος πτυχίου Φυσικοθεραπείας του Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης, κάτοχος πτυχίου Νοσηλευτικής του Τ.Ε.Ι. Πάτρας με μετεκπαίδευση στο τμήμα Εξωσωματικής Κυκλοφορίας της κλινικής: ΚΑΡΔΙΑΣ-ΘΩΡΑΚΑ ΑΓΓΕΙΩΝ του Νοσοκομείου «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ» Θεσσαλονίκης, απόφοιτος Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης.
Η πρόσφατη ημερίδα στα Καλάβρυτα, στην οποία συμμετείχα ως ομιλητής με θέμα την Υγιή Γήρανση, αποτέλεσε για μένα μια ευκαιρία όχι μόνο να αναπτύξω τις επιστημονικές διαστάσεις του αντικειμένου μου ως Φυσικοθεραπευτής και Πρόεδρος του Περιφερειακού Τμήματος Αχαΐας – Ηλείας του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, αλλά και να τοποθετηθώ σε ένα ζήτημα που θεωρώ υπαρξιακό για τη χώρα: το δημογραφικό.
Με δήλωση του τοποθετείται και θέτει τις ακόλουθες σκέψεις και προβληματισμούς.
Αφού συνεχάρην όλους τους εισηγητές για την προσπάθειά τους, αισθάνθηκα την ανάγκη να εκφράσω τη διαφωνία μου με αρκετές από τις προσεγγίσεις που παρουσιάστηκαν.
Ως άνθρωπος της υγείας έχω μάθει να αξιολογώ τις πολιτικές μέσα από το αποτέλεσμα που παράγουν και όχι μόνο μέσα από τη θεωρητική τους τεκμηρίωση. Οι θεωρίες αποτελούν αναγκαίο μέρος κάθε επιστημονικού διαλόγου. Όταν όμως επί δεκαετίες δεν μετατρέπονται σε συγκεκριμένες πολιτικές με μετρήσιμα αποτελέσματα, τότε η πραγματικότητα τις διαψεύδει.
Γι’ αυτό και διατύπωσα δημόσια έναν απλό προβληματισμό:
«Του χρόνου, στην επόμενη ημερίδα, θα συζητάμε ξανά τα ίδια προβλήματα ή θα έχει αλλάξει κάτι ουσιαστικό;»
Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι πρωτίστως επιστημονικό ούτε κοινωνιολογικό. Είναι κυρίως πολιτικό. Αποτελεί συνέπεια διαχρονικών επιλογών και παραλείψεων, για τις οποίες καμία κυβέρνηση δεν ανέλαβε το πολιτικό κόστος μιας πραγματικά μακροπρόθεσμης στρατηγικής.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης διατυπώθηκε επίσης η άποψη ότι η αφομοίωση μεταναστών μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση της δημογραφικής συρρίκνωσης και της εγκατάλειψης της ελληνικής υπαίθρου.
Στο σημείο αυτό έθεσα το ακόλουθο ερώτημα:
«Ο γονιδιακός προσδιορισμός των μεταναστευτικών πληθυσμών μπορεί να αφομοιωθεί με το γονιδίωμα των Ελλήνων ή οδηγούμαστε σταδιακά σε μια διαφορετική δημογραφική και πληθυσμιακή πραγματικότητα;»
Το ερώτημα αυτό το διατύπωσα υπό την ιδιότητά μου ως επιστήμονας υγείας. Η συλλογιστική μου βασίστηκε σε μια βιολογική προσέγγιση του ζητήματος και όχι σε μια αφηρημένη θεωρητική τοποθέτηση. Η βιολογία, η γενετική και οι επιστήμες υγείας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της μελέτης των ανθρώπινων πληθυσμών και θεωρώ ότι η συγκεκριμένη οπτική δεν μπορεί να απουσιάζει από τον δημόσιο διάλογο.
Στη συνέχεια έθεσα ένα ακόμη ερώτημα, αυτή τη φορά με έντονη κοινωνική και ηθική διάσταση.
Η Ελλάδα γερνά με ταχύτατους ρυθμούς. Οι δημόσιες δομές φροντίδας δεν επαρκούν, οι φροντιστές είναι ελάχιστοι και το οικονομικό κόστος της μακροχρόνιας φροντίδας γίνεται ολοένα πιο δυσβάσταχτο.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, ποια θα είναι η θέση της νέας γενιάς;
Θα κληθεί να στηρίξει τους υπερήλικες γονείς της ή να εξασφαλίσει την επιβίωση της δικής της οικογένειας;
Όταν ακόμη και δύο εργαζόμενοι δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις βασικές οικονομικές απαιτήσεις της καθημερινότητας, είναι εύλογο να αναρωτιέται κανείς πώς θα μπορέσουν να σηκώσουν και το βάρος της μακροχρόνιας φροντίδας των ηλικιωμένων γονέων τους.
Αυτό είναι, κατά την άποψή μου, το πραγματικό κοινωνικό δίλημμα που έχουμε μπροστά μας.
Από εκείνο το σημείο και μετά ανέπτυξα το επιστημονικό αντικείμενο της ημερίδας.
Εφόσον η χώρα δεν κατάφερε να ανακόψει τη δημογραφική της γήρανση, έχουμε ως επαγγελματίες υγείας καθήκον να συμβάλουμε ώστε οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας να παραμένουν λειτουργικοί, αυτόνομοι και ενεργοί για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Η άσκηση, η φυσικοθεραπεία, η πρόληψη και η έγκαιρη παρέμβαση αποτελούν τα σημαντικότερα μέσα για την επίτευξη της υγιούς γήρανσης.
Η δημογραφική κρίση μπορεί να μην αντιμετωπίστηκε εγκαίρως. Η ποιότητα ζωής όμως των ηλικιωμένων συμπολιτών μας εξακολουθεί να αποτελεί ευθύνη όλων μας.
Γιώργος Μώρος, Φυσικοθεραπευτής – PT MSc (HealthcareManagement), RNS
Πρόεδρος Φυσικοθεραπευτών Π.Τ. Αχαΐας και Ηλείας του Π.Σ.Φ.
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΧΑΪΑΣ
«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ – ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ»